Evrenler

Psychology

psychology

Ya hiçbir şey yanlış gitmiyorsa… Yaşadığın her gecikme, her belirsizlik ve her kırılma; seni tam olarak olman gereken yere taşımak için ilahi bir düzene hizmet ediyorsa?
Belki de şu an aksilik sandığın şeyler, aslında hayatın yeniden hizalanmasıdır. Kontrolün sende olmadığını hissettiğin anlar bile, daha büyük bir planın sessiz çalışması olabilir. Çünkü bazen yol karışır, yalnızca yön netleşsin diye.
Güven… Her şey yerli yerine oturuyor. Ve sen, tam da olman gereken yere doğru ilerliyorsun.

Okursan iyi hissedeceksin:)

Harabat ehlini hor görme Zakir, defineye mâlik viraneler var.

Anksiyeteli ve depresyonda bir beyne sahip olmak kimsenin seni anlamaması ve içten içe çok anlaşılmak istemek demekmiş

🥹

Uzun bir süredir psikolojik olarak kırılgan bir durumdayım ve kendimi insanlardan izole etmiş durumdayım ama artık bu yalnızlık beni çok zorlamaya başladı Adana'da olup bir kahve içmek isteyen, arkadaş olmak isteyen, sohbet etmek isteyen olursa, ben buradayım. Yaşım 24 sohbetim iyidir, eğlenceli ve komik biriyim.

Adana'da arkadaş sahibi olmak

😅

Gerçekten evlenmek istiyodum,buna yonelik baska aplikasyon buldum.burda benim derdimi dinleyen,muhabbet ettigimiz her iyi insana cok tesekkur ederim.sosyal medya fobim vardi cocukluktan kalan,burasi sayesinde biraz yenebildim.hakkim gecen olduysa helal,toksik erkekleri allah bildigi gibi yapabilir.

Kurt Darlandı

Ufak bir arkadas tarafından terk edilme yaşadım dışarı mı çıkmalıyım yoksa evde mi kalmalıyım?

Bilinçaltı, aşırı korumacı bir ebeveyn gibidir.

Ahlaki, mantıksal ya da gerçeklik testine sahip değildir. Tamamen ilkeldir. Bilinçaltı ahlak tanımaz, tehdit tanır.
Tanımadığı duyguyu tehlike sanır.

(Biyolojik Hayatta Kalma Sistemi)

Boğulma, zehirlenme, kusma, çırpınma gibi tepkiler bilinçaltının ( sinir sisteminin) saf koruma refleksleridir.
Bunlar düşünceyle, iradeyle ya da “kişilikle” ilgili değildir. En ilkel hayatta kalma devreleri çalışır.

Mantık devre dışıdır
Bilinçaltı “ölüyorum” sinyali alır
Savaş - kaç - don otomatik çalışır
Kişi istemese bile olur.
İrade yoktur.

Temel görevi sizi mutlu etmek değil, korumak ve hayatta tutmaktır. Bu nedenle çevrenizdeki uyaranları sürekli olarak tehdit–güvenlik ekseninde tararsınız

(Duygusal Hayatta Kalma Sistemi)

Bilinçaltı şunu sorar:

“Bu beni güvende tutar mı, yoksa tehdit eder mi?”

Bu nedenle bilinçaltı:

Mantıkla değil!!
Geçmiş deneyimlerle
Duygusal izlerle
Bedensel hafızayla
çalışır.

Bilinçaltı her şeyi üç kategoride değerlendirir:
Güvenli
Belirsiz
Tehdit

Tehdit algılandığında otomatik olarak şu sistem devreye girer:

Savaş - Kontrol et, saldır, baskı kur
Kaç - Uzaklaş, yok say, kop
Don - Duyguları kapat, hissizleş

Bilinçaltınız "Tehlikeyi abartır" dürtüsel davranışa zorlar sizi.

"Bir şey yap tehlike altındayız"

Bu tepki bilinçli bir seçim değildir.
Otomatik savunma refleksidir.
Biri sizde bir duyguyu tetiklediğinde, bilinçaltınız tehdit alarmı verir.

Tehdit Algılandığında Ne Olur?

Bilinçaltı tehdidi yok etmeye çalışır.

Kaçarak
Saldırarak
Bastırarak
Kontrol etmeye çalışarak
olabilir.

Bu yüzden insanlar:

Duygularını bastırır
Kıyas yapar
Aşağılar
Kontrolcü olur
Aşırı savunmaya geçer

Amaç, tehditi ortadan kaldırıp, bilinçaltını sakinleştirmektir.

Bu davranışlar “kötülük” değil, ilkel korunma stratejileridir.

Zihnini tamamen bilinçaltına bırakan kişilerde MQ (Ahlaki Zekâ) düşüktür.
İlişkileri, olayları ve insanları hayatta kalma stratejileri üzerinden değerlendirirler.

Adelet, bilinçaltları için tehdit oluşturuyorsa, onu da yok ederler. Zira gerçeklere değil, güvende olmaya odaklıdırlar. 
Bir duygu deneyimi kötü sonuçlandıysa, bilinçaltı o duyguyu tehdit olarak kodlar.

Özellikle Travması iyileşmemiş kişiler, kötü bir ilişki deneyimi, kötü bir aile geçmişi yaşadığında.

Bilinçaltı bunları tehlike olarak etiketler, ve aynı duygular herhangi bir zaman da,  tekrar tetikleyecek bir unsurla karşılaştığında, bilinçaltı tehlike alarmı verir, ve savaş-kaç-don reaksiyon tepki gerçekleşir.

Örnek verecek olursak:
 Değersizlik şeması taşıyan travmatik kişi, değer gördüğünde, bilinçaltı şunu der;

"Bu duyguyu tanımıyoruz. Tehlikeli."

Sonuç:
Kişi geri çekilir
Sabote eder
Değeri küçümser
Bağı bozacak davranışlar sergiler

Örnek:

Kaygılı kişiler kendini güvende hissetmek için, öngörülebilirlik ve netlik ister. Bu yüzden belirsiz davranan biriyle karşılaştıklarında, bilinçaltı şunu der;

"Tehlikeli, güvenli değil. Onu çözmeliyiz, bu sayede güvende oluruz."

 Sonuç:
Belirsiz kişilere takıntı geliştirir
Sürekli analiz eder
Kontrol etmeye çalışır

Örnek:

Özgüvensiz kişiler, güzel ya da yakışıklı, başarılı bir insan ya da güçlü bir figür gördüklerinde, bilinçaltı şunu der;

"Bu benden üstün. Bu benim konumumu tehdit ediyor.
”Ben yeterli değilim."
"Değer kaybı yaşarsam terk edilirim."
Değerini içsel değil dışsal kurmuştur
Kıyaslanmak, hayatta kalma tehdidi olarak kodlanmıştır

Sonuç:
Kıskançlık
Pasif agresyon
Aşağılama
Rekabet fantezisi

Örnek: 

Eğer kişi geçmişte, sevilmiş ama terk edilmişse.
Değer görmüş ama ardından incinmişse.
Kontrolü kaybettiği bir duygusal deneyim yaşamışsa, bilinçaltı şunu der;

"Duygular tehlikelidir"

Sonuç: 
Duyguyu bastırır
Duyguyu kontrol etmeye çalışır
Ya da duyguyu yaşayan kişiyi tehdit olarak görür.
(Cinsiyet düşmanlığı gelişebilir)

Örnek: 

Kaos ortamında yetişen bireyler, yüksek ses ve hararetli konuşan kişiler ile aynı ortamda olduğunda, bilinçaltı şunu der;

"Bağırıyor, bize saldırıyor,, tehlike altındayız, aynısını yaşadık, bize zarar verecek."

Sonuç:
Çatışma
Tartışma
Şiddet
Panik atak 
Anksiyete 
Bu bilinçli kötülük değil, ilkel savunmadır.

İşte kırılma burada olur.
Bilinçaltı tetiklendiğinde.
Metacognition şunu der;

“Şu an bilinçaltım alarm veriyor”
"Sanırım travmam tetiklendi"
“Bu duygu gerçek tehlike mi, eski bir kayıt mı?”
“Kontrol etmem mi gerekiyor, yoksa regüle mi etmem?”
“Şu an güvendeyim. Duygu geçici. Kontrol bende.”

Bu noktada:
Dürtünüz azalır
Şemanız esner
Otomatik tepkiler durur
Özgürleşir ve Bilinçaltınızı sakinleştirirsiniz

Bilinçaltınızı farkettiğinizde, başkalarının bilinçaltınıda farkedersiniz.

İnsanlarla iletişim kurarken, bana karşı savunma refleksi gösterdiklerinde, onlarda bir duyguyu tetiklediğimi farkediyorum. 
Bilinçaltları beni tehdit olarak görüyor ve dolaylı savaş moduna geçiyorlar, o sırada şunu söylüyorum.

"Sakin ol. Düşmanın değilim. Sana saldırmıyorum. Senin için tehdit değilim."
   ya da
"Neden bana saldırıyorsun? Neden rahatsız oluyorsun?"

Aslında bunu onlara değil, bilinçaltlarına söylüyorum. 
Kendileri bunu farketmeseler bile, bilinçaltı alarmını devre dışı bırakıyorum. 
Farkındalık sahibi olmadıkları için, bilinçaltlarını ben onlara gösteriyorum

Sonrasında bilinçaltları sakinleşiyor ve beni tehdit olarak görmüyorlar. ya da uzaklaşıyorlar.
Ama bu beni tamamen güvenli gördükleri anlamına gelmiyor. Zira "hayatta kalma modunda yaşıyorlar."

Bilinçaltı seni hayatta tutmak ister.
Metacognition (Üstbiliş) ise nasıl yaşayacağına karar vermeni sağlar.
Gerçek güç, tehditleri yok etmekte değil,
tehdidin gerçekten var olup olmadığını ayırt edebilmektedir.

"Bilinçaltınızı bir orman gibi düşünün, yönetemediğnizde, sürekli diken üzerinde ilerlersiniz. (hayatta kalma modu)
Yönettiğinizde ise, ormanın güzelliklerini izlersiniz."

Davranışlarını bilinçaltın belirliyor.

Çok kaygılı hissediyorum.ya tüm çabalarım boşaysa&boşa çıkarsa?kpss den 90  ile alsam atanamazsam torpilciler yuzunden?hayatim boyunca mahkum kalirsam ozel sektorde mobbinge ben kaygidan bogulacak gibiyim

Acliktan oluceksek niye yasiyoruz

kuş tüyü ruhlu insanları incittiniz. Onlara incindiğiniz masalları anlatarak...
Haksızlık:  Onlara seçme şansı vermeyen, geç kalmış dürüstlük dediğiniz bocalamalarınızdı. Ve kaos zihniniz, bu çeşit sevmelere refleksli, yabancı... Kuş tüyü gibi ruhlu, insanları, med-cezir duygularınıza kurban ettiniz...

Hayatta kalanlar

Gücümüze karşı yenilenler,bize hasta diyorlar

Çoğu insanın “ruhum onu tanıyor”, “çok derin bağ”, “kopamıyorum” , "ne onunla ne onsuz" diye tarif ettiği şeyin nörobiyolojik ve psikolojik karşılığı vardır.
Travma bağı + stres hormonları = aşk ilüzyonu.
Bu romantik bir yorum değil; sinir sistemi fenomenidir. (aşk değil bağımlılıktır)
Bilinçaltı tanıdık olanı güvenli sanar, sağlıklı olanı değil.

Çocuklukta:
Duygusal ihmal
Sevgi - ceza döngüsü
Belirsizlik
Onay için çabalama yaşandıysa.
Sevgi belirsizdi
Yakınlık inciticiydi
İlgi bir vardı bir yoktu
Güvende hissetmek için tetikte olmak gerekiyordu

Beyin çocukta şu eşleşmeyi kurar:
“Sevgi = stres” demek.
Yani çocuk, stresi sevgi göstergesi olarak konumlar. Ve çocuğun  bilinçaltı stresi güvenli değil ama tanıdık ilan eder.

(Bilinçaltı İlkeldir hatırlatalım)

Yetişkinlikte, farkındalığı olmayan travmatik kişilerde, seçimleri bilinçaltı yapar. İşaretleri bilir, tanır ve seçer. Ama bunu kişi hatırlayamaz, bilinçaltı hatırlar. (Sezgi zannedilir)
Bahsettiğim belirtileri anımsatan kişileri farkletiklerinde, bilinçaltı:

"Bu tehlikeli ama tanıdık. Kontrol edebiliriz. Ne yapacağımızı biliyoruz. Kısmen güvenli, yinede tetikte olmalıyız."
 
Yani bilinçaltınız, tanıdık olanı farkettiğinde stres hormonu salgılar (sizi uyarmaya çalışır) ve kişi bu hissi  aşk zanneder.
Heyecana benziyor ama beden başka şey söylüyor. 

Göğüste sıkışma
Midede düğüm (kelebeklerin uçuşması)
Uykusuzluk
Sürekli tetikte olma
“Bir şey olacak” hissi
Kişi yokken bile zihnin onu durduramaması
Kortizol ve adrenalin yüksek
Sinir sistemi tehdit modunda olur

Sağlıklı aşk ise:
Bedende gevşeme
Nefesin derinleşmesi
Yanındayken sakinlik
Sonrasında yorgun ama huzurlu his
Zihin duruluyor
Oksitosin ve  dopamin dengeli
Sinir sistemi güven modunda
Seni seven biri bedenini sakinleştirir, diken üstünde tutmaz.

Sağlıklı ilişki hormonları:

Oksitosin (“Bağlanma ve güven hormonu”)
Serotonin (“Ruh dengesi ve mutluluk hormonu”)
Dopamin (“Ödül ve motivasyon hormonu”) – dengeli seviyede

Toksik ilişki hormonları:

Kortizol (“Stres hormonu”)
Dopamin (“Ödül ve motivasyon hormonu”) dengesiz
Adrenalin - Noradrenalin (Noradrenalin, beyninizi ve sinir sisteminizi tetikte tutar. Adrenalin ise bu uyarıyı fiziksel tepkilere çevirir.")
Bu ikisi birlikte, hayatta kalma modunu çalıştırır.

Adrenalin tek başına “aşk hormonu” değil, ama stres ve haz hormonlarıyla birleştiğinde toksik ilişkide yanlış bir “tutku" algısı yaratabilir.

Tartışma sonrası sevişme isteği çoğunlukla adrenalin,  kortizol, dopamin ve oksitosin etkileşiminin sonucudur. 

Beyin, tartışma sonrası artan uyarılmayı “tehlike, çözüm ve  ödül” şeklinde işler.

Yani, "Tartışma, barışma, sevişme"
         "Stres, heyecan, ödül."
          "Kortizol, Oksitosin, Dopamin."
         
Bu yüzden kişi hem gerilmiş hem de yakınlık ve rahatlama ihtiyacı hisseder.
Toksik ilişkilerde bu durum sürekli hale gelebilir.

Beyin stres ve ödül kombinasyonunu “tutku” olarak yanlış kodlar. Oysa bu birleşim bağımlılıktır (alkol ve kumar bağımlılığı gibi, ama insana bağımlılık gelişince, "Tutku" zannedilir.)

Çocuk gelişiminde, zarar verici duyguların, normalleştirilmesi, mazoşist eğilimler, stockholm sendromu riskini ve benzer psikolojik adaptasyonları artırabilir.
  
Peki travmatik kişinin, çocuklukta beynine ne kodlanmıştı?

"Stres sevgi göstergesi "

Sinir sistemi kaosa bağımlı büyümüştür
Dopamin ve Kortizol + Adrenalin 

Travma yaşamış biri için kaos.
Sinir sistemi tarafından yüksek uyarım ile eşleşmiştir
Bu kişi sakinlikte değil, alarmda yaşamaya alışmıştır. Bu yüzden.

Kaos, tanıdık stres demek. 
"Onsuz olamam" yanılgısı 
Sakinlik, bilinmeyen durum demek
"Aşık değilim" yanılgısı 
Bilinmeyen olan, bilinçaltı için daha tehlikelidir.

“Bu çok sessiz. Bu hissi bilmiyoruz, tehlikeli kesin bir şey olacak.”

Bu yüzden travmatik kişinin kortizolu sıfırlanmaz, sadece alışılmış seviyede kalır. Zira kortizol hormonu sıfırlanırsa, sinir sistemi tehdit uyarısı verir. 

Sürekli stres hormonuyla yaşarsan psikolojide ne olur?
Uzun vadede. Duygusal yorgunluk, empati kaybı, tahammülsüzlük, güven sorunları, bağımlı ilişkiler
Ya da tam tersi, duygusal donukluk oluşur.

Beyin sürekli alarmda kalır. Dinlenemez. Huzur sürekli tehdit olarak kalır.

Peki, bilinçaltından "Huzur'u" nasıl tehdit olarak çıkartır ve güvenli olarak sabitleriz.?

Bu bir süreçtir, yıllarca bunu gerçeklik olarak görmüş beyni, yeniden kalibre etmek kolay değildir. 
Beyninize, sakinliğin ve huzurun güvenli olduğunu öğretmeniz gerekiyor. Kaos, stres ve gergin durumlardan uzak durarak.

 Bilinçaltınız bunu kabul etmeyecektir. Çünkü sakinliği hiçbir zaman deneyimlemedi. Onun için hala tehdit.

"Bu sıkıcı, boşluk hissediyorum. Herşey anlamsız. 
Uyarı yok, hazırlıksızım, savunmasızım”

Bu şekilde hissettirecektir.
Tekrar söylüyorum "bilinçaltı ilkeldir." Amacı organizmayı korumak ve hayatta tutmaktır. Sizi yanlış yönlendirecektir. Kendinizi kandırmanızı sağlayacaktır. Stresi normalleştirmeye devam edecektir.

Eğer AQ (Dayanıklılık zekâ) yüksek ise, süreç daha kolay geçebilir. EQ (Duygusal zekâ) yüksek ise, daha zor geçer. MQ (Ahlaki zekâ) düşük ise, toksikliği "ama seviyorum" açısından değerlendirir

Zira sağlıklı psikolojiye sahip birinin, asla kabul etmeyeceği durumları, kişinin bilinci "bu normal " olarak kodlamıştır. 

Bu durum kişiyi, hayatta kalma moduna sokar, "sürekli aynı duyguya maruz kalan bilinçaltınız",  bu duyguyu tehdit olmaktan çıkartıp, normal olarak görmeye başlar

Bu geçici bir durumdur.Zaman içinde huzur'un güvenli olduğunu öğrenmeye başlayacaktır, ve tetiklenme sona erecektir.

"Huzur, sakinlik, tehlikeli değilmiş" diyecektir.

Bu bir zihin yönetme mekanizması, beyninize doğru olanı empoze etmeye çalışıyorsunuz.

Sakinlik güvenli olarak işlendiğinde, kaos tehdit olarak kalmış olacaktır.

Ve..

"Huzurun tadına varmış birinin ışığı, karanlığı sevenleri kör edecektir."

Aşk İlüzyonu

İnsan zekasının 7 farklı formu vardır.
Her biri kendi alanından sorumludur.

Birlikte aynı IQ'ya sahip iki insanın, neden farklı hayatlar yaşayabileceğini açıklıyor.

Ve bu 7 formun kombinasyonunun, baskı altında nasıl davrandığımızı, nasıl kararlar aldığımızı ve dünya öngörülemez hale geldiğinde, bize ne olduğunu belirlediğini gösteriyor.

Zeka Türleri :

IQ – (Bilişsel - Analitik Zeka)

Mantıksal akıl yürütme
Soyut düşünme
Sayısal-sözel problem çözme
Desen tanıma, hız ve doğruluk

Güçlü olan kişiler:

Karmaşık sistemleri hızlı çözer
Strateji, matematik, mühendislik, teori üretimi
“Neden-sonuç” zincirlerini net kurar

Zayıf tarafı:

Duygusal bağlamı kaçırabilir
İnsan ilişkilerinde körleşme
Hayat başarısını tek başına garanti etmez

 IQ yüksek ama diğer Q’lar düşükse kişi “akıllı ama işlevsiz” olabilir.
Dikkat edilmesi gereken ise,
Psikopat ve narsistlerde IQ yüksek olabilir
Travmatik kişilerde,
Zihin kendini geri çeker
Risk almaktan kaçınır
Donukluk
“Kafam çalışmıyor” hissi
Potansiyel kilitlenmesi

EQ – (Duygusal Zeka)

Duyguları tanıma ve adlandırma
Empati
Duygusal düzenleme
Sosyal bağlamları okuma (Duygusal sezgi)

Güçlü olan kişiler:

İnsanları doğru okur
Krizleri yumuşatır
İlişkilerde denge sağlar

Zayıf tarafı:

Fazla empati- sınır koymakta zorlanır
Manipülasyona açık olur
Sert karar almada zorlanma

Dikkat edilmesi gereken ise,
Bazı insanlar, Bilişsel(sahte) empati yapabilir
EQ yüksek, IQ düşükse kişi “iyi niyetli ama kolay yönlendirilen” olur.

Travma EQ’yu ikiye böler:
Dışsal ve İçsel

Dışsal EQ yüksek olduğunda:
Başkasının duygusunu okur
Empati kurar

İçsel EQ düşük olduğunda:
Kendi duygusunu tanıyamaz
İhtiyaç farkındalığını gözetemez

Bu yüzden travmalı kişiler:

Başkalarını çok iyi anlar
Kendini çok kötü hisseder
Çünkü içsel EQ düşüktür
Yakınlık kuramaz
Şüphecidir
Duygusal mesafe kurar
Dışsal EQ kalabilir, bağlanma EQ’su düşer.

AQ – (Dayanıklılık - Zorluk Zekası)

Stresle başa çıkma
Yenilgi sonrası toparlanma
Baskı altında işlevsellik

Güçlü olan kişiler:

Yıkılmaz
Uzun vadeli hedefleri bırakmaz
Travmadan güç çıkarır
(Savaşçı ruhlu kişiler)

Zayıf tarafı:

Duyguları bastırma eğilimi
“Her şeye dayanırım” sendromu
Yardım istememe

Başarıyı en güçlü öngören Q’lardan biridir.
Özellikle Travma yaşayan ama iyileşen kişilerde AQ çok yükselir

SQ –  (Sosyal Zeka)

Sosyal hiyerarşi okuma
Güç dengelerini anlama
İletişim stratejisi

Güçlü olan kişiler:

Ortama göre davranır
İkna gücü yüksektir
Politik zekâsı gelişmiştir

Zayıf tarafı:

Yüzeysellik
Kimlik kaybı (uzun süre maske takılması)
“Doğru olduğu için” değil, “işe yaradığı sürece” doğruyu savunması.(taktik kullanması)

Bazı insanlarda bu seçicidir.
Bazı narsistler SQ’su yüksek “çekici” görünür
Travması olan kişilerde bu yüksektir.
“İnsanları iyi okumazsam zarar görürüm.”
"İnsan sarrafı” görünen birçok kişi travma kökenlidir.
Travmalı kişilerde izolasyon olabilir.

CQ – (Yaratıcı Zeka)

Alışılmadık bağlantılar kurma
Yenilik üretme
Sanatsal - kavramsal özgünlük

Güçlü olan kişiler:

Farklı düşünür
Trend yaratır
Sanat, yazı, tasarım, felsefe

Zayıf tarafı:

Dağınıklık
Disiplin eksikliği
Gerçeklikten kopma

CQ yüksek insan, hayal gücü kuvvetlidir, gerçeği sadece görmez; ona alternatif anlamlar üretir.
Travmatik kişilerde, 
Hayal kuramama
Siyah–beyaz düşünme oluşabilir.
CQ en kırılgan Q’lardan biridir.

MQ – (Ahlaki Zeka)

Etik karar verme
Vicdan
Değer tutarlılığı

Güçlü olan kişiler:

Güvenilir
İlkesel  “Güçlüyken zayıfı ezmem.” “Adalet benim için önemli.”
Uzun vadede saygı görür 

Zayıf tarafı:

Katılık
Kendini feda etme (kurtarıcı rolüne bürünebilir)
Gri alanları reddetme

Özellikle MQ Narsistik kişilerde çok düşüktür. Ama öyleymiş gibi (konuşurlar) davranış değil.
Travmalı kişilerde MQ düşer
“Hayatta kalmak her şeyden önemli”
İlkesel sınırlar esner
Haklılık ahlakın önüne geçer.

TQ – (Taktik & Üstbiliş)

Kendi düşüncesini izleme
Stratejik hamle
Meta-biliş (nasıl düşündüğünü bilmek)

Güçlü olan kişiler:

Oyun kurar
Manipülasyonu fark eder
Uzun vadeli plan yapar

Zayıf tarafı:

Aşırı kontrol
Güvensizlik
Paranoide kayma riski

Fazla şüpheci sorgulama Meta-biliş olmaktan çıkar ve Paranoya ya dönüşmeye bsşlar.
Özellikle Travma yaşayan kişilerde, TQ savunma moduna geçer. Aşırı tetikte olma başlar

Normalde TQ şunu yapar:

“Ben böyle düşünüyorum ama yanlış olabilirim.”

Paranoya oluştuğunda:

“Ben böyle düşünüyorsam doğrudur.”

Tek bir Q, tek başına “anlam” ifade etmez. Anlam, Q’ların birlikte nasıl çalıştığında ortaya çıkar.

Zeka sadece IQ değildir

Nörobilime göre, zekanın en üst formu mantık ya da hafıza değildir.

Bu, Metacognition'dır

Yani kendi düşünme süreciniz üzerine, düşünebilme yeteneğidir.

Bu zihinsel beceri, beynin hataları düzeltmesine, kalıpları yeniden yapılandırmasına, ve gerçek zamanlı olarak evrimleşmesine olanak tanır.

İki bilinci birden yaşamaktır.

Örnek verecek olursak:

Biriyle tartışırken, o an hemen durup:
 
"Neden böyle tepki verdim?"
"Neden böyle hissettim?"

diye sorduğunuzda, bu duraksama evrimdir. Aslında nörol bağlantılarınızı değiştiriyorsunuz.

Kendinizi sorguladığınzda, duygu ve dürtülerinizle değil, tepkileriniz bilinçli seçimlere dönüşüyor.(kontrollü oluyorsunuz)

Çünkü kendi zihninizi gözlemlediğiniz anda, beyniniz yeniden yapılanmaya başlar.

Bu nedenle farkındalık, sadece bir bilinç hali değil;
düşünceyi dönüşüme, tepkiyi seçime dönüştüren aktif bir süreçtir.

Kendinizi analiz ettiğinizde:

Otomatik savunmalar zayıflar
Duygu ile davranış arasına mesafe girer
Kontrol ihtiyacı azalır
Benlik gücü artar
Kişi kendini değil, gerçeği korumaya başlar.

Güvende hissetmek için, başkalarını gözlemlemeye ihtiyaç duyarsınız. 
Bu durum, 
İnsanların size göre şekil almasını istemektir.

Asıl güven, önce kendini görmekle başlar.

Metacognition

Vision boardumsu

Güç: 

Çoğu insanın arzuladığı bir kavramdır.
İstek aynı ama bakış açısı farklıdır.
Gücü ne için istediğin önemlidir.
Kendini korumak için mi? Saldırmak için m? Üstünlük kurmak için mi?
 
İki insan elinde bıçak taşıyorsa, "tehdit" olan hangisidir?

Biri kendini korumak için.
Diğeri saldırmak için.

 İşte burada ego ve özgüven ayrımı devreye girer. Zira bir çok insan egoyu özgüven zanneder.

(Aslan özgüveni, Sırtlan egoyu temsil eder.)

“Aslanlar kendini korumak için, sırtlanlar hâkimiyet kurmak için saldırır.”

Aslan, savunma temelli güç
Aslan metaforu şunu temsil eder:

Güç içsel olarak vardır, kanıt ihtiyacı yoktur.
Saldırı ilk refleks değildir.
Tehdit alan ihlali olduğunda devreye girer.
Amaç, dengeyi ve sınırı korumak.
Sağlıklı benlik.
Yüksek özsaygı.
Regüle edilmiş öfke.
Tehdit algısına uygun tepki.

Yani:

“Bana dokunmazsan, sana dokunmam.”
Bu pasiflik değil, kontrollü güçtür.

Sırtlan, hâkimiyet ve üstünlük temelli saldırı.
Sırtlan metaforu ise şunu anlatır:

Güç içsel değildir, dışarıdan alınır.
Saldırı önleyici değil, üstünlük kurmak içindir.
Tek başına güçlü değildir; sürüyle hareket eder.
Amaç, alan korumak değil, alan ele geçirmek.
Ego temelli savunma.
Yetersizlik duygusu.
Statü ve kontrol ihtiyacı.
Narsistik, antisosyal örüntüler.

Yani:

“Kim daha yukarıda, kim daha güçlü, kim kimi ezer?”

Aslanlar, sırtlanlar tarafından her zaman yanlış okunur. Aslan mesafe koyduğunda;

Sırtlan şunu anlar:

 “Bu geri çekiliyor, güçsüz.”
Aslan şunu bilir: “Henüz gerek yok.”

Ta ki sınır ihlal edilene kadar.
Aslan saldırmadan önce bekler
Sırtlan bekleyemez, çünkü beklerse değersiz hisseder.
Aslan saldırmayı öğrenmez.
Ne zaman saldırmayacağını bilir.


Bu yüzden:
Aslan saldırınca kesindir.
Sırtlan saldırınca gürültülüdür.

Gerçek “mutlak güç” şudur:

Güce ihtiyaç duymadığını bilmek.
Ama gerektiğinde kullanabileceğini de bilmek.
Aslanın farkı burada.

Aslan – Özgüven dinamiği

Aslan metaforu, gerçek özgüveni anlatır.
Burada önemli olan şey niyet ve enerji kullanımıdır.

Aslan saldırmaz, gerekmedikçe.
Çünkü varlığı zaten yeterlidir. Tehdit algısı yoktur.
Kendini kanıtlamaya, üstünlüğünü göstermeye ihtiyacı yoktur.

Savunma refleksi nettir, dramatik değildir.
Alanına girilirse tek hamlede sınırı çizer.
Ne öfke biriktirir ne de sürekli tetikte yaşar.

Enerji ekonomisi vardır.
Gücünü her yere harcamaz.
Bu yüzden “sessiz güç” gibi algılanır.

Hiyerarşiyle değil, dengeyle yaşar.
“Ben senden üstünüm” düşüncesi yoktur.
“Ben buyum” hali vardır.

Özgüveni yüksek insan, başkasının varlığını tehdit olarak algılamaz.
Kendi merkezindedir. Tepki değil, seçim üretir.

Bu yüzden aslan:
Laf sokmaz.
Gösteriş yapmaz.
Gücünü anlatmaz.
Tehdit etmez.
Çünkü güç, ilan edilmez.

Sırtlan ego - yapay güç

Sırtlan metaforu eksik benlik, dıştan güç aramaya denk düşüyor.

Kendilik değeri dışardan gelir.
Başkasını küçültmeden, tehdit etmeden, bastırmadan var olamaz.

Sürekli tetiktedir
Çünkü içsel olarak güvende değildir.

Hakimiyet kurma ihtiyacı vardır
Alanı değil, başkasını kontrol etmek ister.

Kalabalık ister
Tek başına güçlü hissetmez. Onay, destek, seyirci ister.

Bu yüzden sırtlan:
Ego merkezlidir
Narsistik savunmalar barındırır.
Sürekli enerji tüketir.
Bağırır.
Kışkırtır.
Provokasyon yapar.
Tepki arar.

Çünkü tepki varlık kanıtıdır.

 
Özgüven şunu der;

“Ben kimseyi yönetmem, herkese nerede duracağını gösteririm.”

“Enerjim bir ödüldür. Sıradan gören erişimini kaybeder.”

“Saygı talep etmem, sınırla gösteririm.”

“Sessizliğim zayıflık değil, seçimdir.”

“Gücümü sergilemem; gerektiğinde hatırlatırım.”


Ego, çok yaygın bir kişilik özelliğidir. Özgüven nadirdir.

Eğer nadirlik sana kendini özel hissettiriyorsa, egon devreye girmiştir.

Aslan & Sırtlan-Ego & Özgüven

"Solo Leveling" animesi, bunun için en büyük karakter gelişimi örneklerinden biridir.

“Büyük bedel - geri dönüşsüz kişilik değişimi”
Bu bir başarı hikâyesi değil.
Bu bir benlik ölümü ve yeniden yapılanma hikâyesidir.

Sung Jin-Woo’nun kırılma anı (asıl mesele)

Jin-Woo başlangıçta.
Güçsüz
Kendini feda eden
Hayatta kalmak için boyun eğen
Sürekli “idare eden” biri
Ama zayıflığını romantize etmiyor.

“Ben iyiyim, safım, merhametliyim” demiyor.
“Zayıfım ve bu beni öldürüyor” diyor.

İzleyenler için 
"Çift zindan" sanhesinde.
"psikolojik ölüm anı gerçekleşir"

Bu sahnede oluşan durum.
Kurtarıcı yok
Empati yok
Merhamet yok
Sistem adil değil
Ve Jin-Woo’nun zihninde şu karar oluşuyor.

“Bu dünyada hayatta kalmak için ben değişeceğim.
Dünya bana uyum sağlamayacak.”

Bu bir ego şişmesi değil,
bu bir varoluşsal karar.
Peki bahsettiğim Bedel nerede?
Çoğu kişi şunu kaçırıyor.
Bedel - sadece acı çekmek değildir.

Jin-Woo’nun ödediği bedeller.
İnsanlarla duygusal bağın kopması
Eski “iyi çocuk” kimliğinin ölmesi
Merhametin seçici hâle gelmesi
Yalnızlığı kabullenme
Güç arttıkça empatiyi manuel kullanma zorunluluğu

Yani.

Güç bedava gelmedi
Güç, insanlığın bir kısmının bilinçli terk edilmesiyle geldi

Bu yüzden Jin-Woo.

Sadist değil
Ama duygusal olarak nötr
İntikamcı değil
Ama acıma refleksi yok
Bu çok kritik fark.
Jin-Woo neden narsist değil?
Çünkü.
Gücü kanıtlamak için kullanmıyor
Hayranlık aramıyor
İnsanları konumlandırmakla ilgilenmiyor
Egoyu beslemek için ilişki kurmuyor
Onun motivasyonu şu.

“Kontrol bende olsun ki bir daha çaresiz kalmayayım.”

Bu ego değil, bilişsel hâkimiyet.

“Acı çektim, daha iyi biri oldum” değil
“Acı çektim, daha net biri oldum”

Jin-Woo karakter olarak.
Bedeli kendisi öder
Gücü içerden inşa eder
Kaynak kaybetmez, kaynak olur

“Bazı insanlar acıyla güçlenmez.
Bazı insanlar acıyla uyanır.
Uyanan kişi artık eski dünyaya sığmaz.”

Karakter gelişimi, bedel ödemeyi kabul etmekle başlar

Da vam kazem...
Ne skidajte osmeh sa lica...
Osmeh je kao Domestos...
Ubija gnjide, sitno, i krupno u gamad na mrtvo...
A i lepo vam stoji...😁

Çoğu insanın en büyük temel sorunu, duyguları bastırmaktır. Zayıflık olark görülür.

Duyguların zayıflık olarak görülmesinin nedeni, duyguları yönetememekten ileri gelir.

"Duygularımı bastırmazsam, kontrolümü kaybederim"

(İyi hissettiren duygular bağımlılık yapar)

Bu düşünce, kişinin duygularının öznesi değil, nesnesi olduğunu gösterir. Yani duygular kişiyi yönetmektedir. Bu durum zayıflık hissi doğurur ve birey, bu zayıflığı yaşamamak için duygularını bastırmayı tercih eder.

İnsanların  bu konuda iki düşüncesi vardır:

Duyguları açıkça yaşamak.
Kapılmak ve zayıflıktır.
Duyguları bastırmak.
Savunma mekanizmasıdır.
Sahte güç algısı oluşturmak.
Güvende hissetmek için kontrol ihtiyacı duymak.

Psikolojik olarak işlevsel olan üçüncü bir seçenek vardır.

"Duyguları yaşamak, ama kapılmamak."

Bedeniniz her zaman sizi güvende tutmak üzerine sistemlidir. Tehlike anlarında size sinyal gönderir. Bu sinyalleri doğru okumalısınız.

Bir duygu size kendinizi çok iyi ve çok kötü hissettirdiğinde, bu bir sinyaldir, durmanız gerektiğini işaret eder.

Üzüldüğünüzde, acıya tutunmak yerine geçici olduğunu bilmelisiniz.
Mutlu olduğunuzda, yine acı çekebileceğinizi bilmelisiniz.
Ego, kibir, öfke yapabilirsiniz, ama durmanız gerektiğini bilmelisiniz.

Hangi duyguyu beslerseniz, o duygu zaafınız olur.
Hangi duyguyu bastırırsanız, o duygu zayıflığınız olur.

"Bütün duygular, doymanız için değil. Tatmanız içindir."

Çünkü duygular geçidir.

Duygular durgun bir deniz gibidir, senin hareketlerinle şekillenir. İçinde boğulmak yerine, yüzmeyi bilmelisin. 

 Kontrol edemediğiniz duyguların esiri olursanız. O zaman insanlar sizi kontrol etmeye başlar.

 Sizi doyurarak, yada aç bırakarak..

Duygularını bastırmak

Metacognition-Üstbiliş

Üstbiliş, bireyin kendi düşünme süreçlerini gözlemleyebilmesi, değerlendirebilmesi ve yönetebilmesi anlamına gelir.

Ben insanları duygusal sezgiyle değil, üstbilişsel ve yapısal gözlemle analiz ediyorum. İnsanların davranış ve duygularını veri olarak alıyorum. 
Bu analiz; empati, sempati ya da yargı üretmek için değil, dinamikleri doğru okumak için yapılır.

İçerikten Çok Süreç Okurum

Çoğu insan ne söylendiğine odaklanır.
Ben neden o şekilde söylendiğine bakarım.
Sözcük seçimi
Tepki süresi
Savunma refleksi
Konu kaydırma eğilimi
Çerçeve değiştirme ihtiyacı
Bunlar kişinin bilinçdışı motivasyonunu ele verir.

Duyguya Değil, Duyguyu Yönetme Biçimine Bakarım

Bir insanın öfkeli, sakin, üzgün ya da neşeli olması önemli değildir.
Önemli olan şudur:

Duyguyu regüle edebiliyor mu?
Duygu davranışı yönetiyor mu, yoksa davranış duyguyu mu?

Buradan kişinin:
Ego gücü
Öz düzenleme kapasitesi
Stres altında karakteri
net biçimde okunur.

Tepki ve Uyarı Oranını Ölçerim

Küçük bir uyarana verilen orantısız tepki, zayıf iç yapı göstergesidir.
Aşırı alınganlık
Kişisel algılama
Savunmacı üstünlük kurma
Çerçeve savaşı
Bunlar kişinin içsel kırılganlığını ele verir, dış gücünü değil.

 Rol Değil, Konum Okurum

İnsanların ne olmak istediğiyle ilgilenmem.
Bulundukları psikolojik konuma bakarım.
Üstten mi konuşuyor?
Onay mı arıyor?
Çatışmadan mı besleniyor?
Güce mi yakın duruyor?
Bu, kişinin ilişki stratejisini açık eder.

Söylem ve Davranış Tutarlılığını Anında Eşlerim

“Ben böyle biriyim” diyen biri, ilk baskı gördüğünde başka davranıyorsa,
orası analiz için kapanmıştır. Çünkü.
Tutarsızlık - maske
Tutarlılık - gerçek yapı

Kişisel Algılamam, Kişiselleştirmeyi Gözlemlerim

Benim analizim kişisel değildir.
Ama karşımdaki kişi beni kişisel algılıyorsa, bu başlı başına bir veridir.
Çünkü. Güçlü yapı kendini savunma ihtiyacı duymaz
Ego, sürekli konumlandırma yapar

 Enerji Ekonomisini Ölçerim

Kim Enerji tüketiyor
Kim enerji üretiyor
Kim çatışmayla besleniyor
Kim sessizlikte çözüyor
Buna bakarım.
Çünkü insanın gerçek doğası, enerjiyi nasıl kullandığında ortaya çıkar.

Empatiyi Bilinçli Kullanırım

Empatiyi otomatik vermem.
Empatiyi hak edenle, hak etmeyen arasında net ayrım yaparım.
Bu bir duygusuzluk değil, bilinçli kaynak yönetimidir. 

İnsanları “iyi–kötü” diye ayırmam.
Yapısal olarak nerede durduklarını görürüm.

Bu yüzden:
Hızlı okurum
Az yanılırım
Enerjimi korurum
Manipülasyona açık olmam
Bu bir üstünlük iddiası değil
üstbilişsel farkındalık ve bilişsel hâkimiyetin doğal sonucudur.

İnsanları nasıl analiz ediyorum?

Hayatın temposunda kendinle buluşmak lüks değil, ruhun ihtiyacıdır. Dingin bir zihin, güçlü bir ruh ve dengeli bir hayat için... 
Bazen sadece dur ve nefes al.

Sessizliğin öğrettiği çok şey var...

Kendi karanlığıyla yüzleşmiş bir insan, başkalarının karanlığından korkmaz. Ve korkmayan bir insan, doğal olarak öncüdür.

Bilinçaltı

Hayatın bütün tuşlarına basasım var :)

Cuma olsa da olmasa da

Bulusucak biri varmi,icimi dokmem gerek,like yerine yorun ya da mesajmi atsaniz

Paranoid şizofren olan var mı

Kendin ol..

Sağlıklı aile ilişkisi olanlar anlatabilirmi cok merak ediyorum.nasil bi duygu anne baba tarafindan sevilmek,guven hissetmek,herseyi tek basina dusunmemek zorunda olmamak..hayatin hangi irili ufakli alanlarda hissediyosunuz,ailenizin yaninda nasi hissediyosunuz;neye benziyo o his mesela?

Erken olgunlaşmak zorunda kalanlar için..

Supernatural

Ne çok gülmüşümdür.
Keskin pençeleri olmadığı için,
Kendini iyi zanneden zayıflara.

Nietzsche.

Toplum da çok fazla iyi insan rolü yapan kişiler var. Hatta onlar bile iyi olduklarına inanıyor.
"İhtiyaçları"için, kendinden ödün vermelerini iyilik olarak görüyorlar.

Asla olumsuz duygularını göstermezler, öfke, sınır çizememe gibi. Mükemmel derecesinde iyidirler, bu bir işarettir. 

Rol yapan kişiler, içlerinde öfke biriktirirler. Bunun sebebinin, kalp kırmaktan korktukları ve çok sabırlı oldukları için olduğunu düşünürler.

Oysa bilinçaltında, iyi insan rolünü korumak için çaba veriyorlardır. Anlattıkları her hikaye de kurban hep odur, hep ona kötülük yapılmıştır. 
Eğer içlerinde biriktirdiği öfke patlarsa.

"Senin yüzünden böyleyim, beni sen bu hale getirdin." derler.

Çünkü korudukları iyi insan imajını bozmuşsundur, ve maskesi düşmüştür.

İşler istedikleri gibi gitmediğinde ve İhtiyaçları karşılanmadığında

"Benim gibi insanların kıymeti bilinmez, Benim gibiler değer görmez. Kötüler tercih edilir."

"İhtiyaçları için kendinden ödün vermeyi, iyilik olarak görürler.

İyi insan rolü” dediğim şey aslında ego koruma zırhıdır.
Kendini değerli hissetmenin tek yolu “iyi görünmek” olduğu için, davranışı iyilik değil kimlik çatışmasıdır. 

Gerçek iyi insanlar, ihtiyaçları için değil, sevdikleri için taviz verirler. Onların isteği, senin mutluluğundur. İçlerinde öfke biriktirmezler. Olumsuz taraflarınıda gösterirler. İnsanları kırmaktan korkarlar, sınır çizmekte zorlanırlar, hayır diyemezler, suistimal edilmeye müsattirler. 

Aralarında oluşan farklar;

Gerçek iyilik → duygudan gelir
Sahte iyilik → ihtiyaçtan gelir

Onaylanmak, değer ve ilgi görmek, sevilmek, üstün ve özel hissetmek, terk edilme ve reddedilme korkusu,istediğini alabilmek, iyi hissetmek gibi durumlarda, yapılan iyilikler ihtiyaçtır.

Örnek;
Gerçek insan, bir çocuğu mutlu etmek için ona para verir.
Sahte insan, kendini iyi hissetmek için bir çocuğa para verir.

 İyi insanlar herşeyi isteyerek ve karşılıksız yaparlar. Onların iyiliği duygularından gelir.
Olumsuz bir durum karşısında, kendilerini suçlarlar, düşünce yapıları. 

"Ben izin verdim." 
"Bana bunu yapmalarına  izin verdim."
"Benim suçum." (kendiyle yüzleşmek, sorumluluk almak)

İnsanlardan nefret etmezler, kendilerini korumak için izole olurlar. Çünkü sınır çizmeyi öğrenmeleri gerek.

Rol yapanlar, kin tutarlar, herkes kötü bir ben iyiyim düşüncesine sahiptirler. İnsanları sevmedikleri için izole olurlar. 
Çünkü onlar için, 

" İnsanlar değişmeli, ben değil." 
" Onlar yüzünden oldu."
"Herkes bana kötülük yaptı."  (kendinden kaçmak)

Senin yapamadığın bir şeyi, insanlar nasıl yapar?
Kendin değişmiyorsun, ama insanların değişmesini istiyorsun.
Hayır diyemiyorsun, ama onlar bana bunu yapmasın diyorsun. 
Değişim önce kendinle başlar.

"Dur" işareti yoksa, insanlar yürümeye devam eder.
İnsanların sana nasıl davranması gerektiğini, onlara sen öğretirsin.

Gerçekten iyi biri misin?

E naber

Egoist insanlarda gözlemlediğim şey.
Kendi değerlerini dış onaya bağladıkları, içinden gelen bir değer değil. 
Senin üzerinden kendine değer biçiyor. Peşinden koşuyorsan, o değerli olduğu için, sen takıntılı olduğun için değil. 
İyilik yapıyorsan, o değerli olduğu için, sen cömert biri olduğun için değil. 
Seviyorsan, o değerli olduğu içindir.
Sevmiyorsan o değersiz olduğu içindir. 
Kendinden o kadar emin değil ki. Haklı olmak için bile onaya ihtiyacı var.
Yaptığın ve söylediğin herşey,  onun değerli olup olmamasıyla ilgili, senin kişiliğinle ilgili değil. Bu "onay bağımlılığı."
Çok fazla onaylanırlarsa, ego ve kibir hakim oluyor. 
Onaylanmazlarsa, öfke ve değersizlik hissi.  Ve değerini kanıtlamak için, yine başkalarının onayına ihtiyaç duyuyorlar.
Sen söylemediğin sürece, kendi değerlerini bilmiyorlar.

Onaylanma

"En büyük tepki, tepkisizliktir."

Saldırgan insanları alt etmenin tek yolu, onları sorgulamaktır. Çünkü onlar kim olduğunuzla ilgilenmezler, onların amacı, üzerinizde hakimiyet, ve üstünlük kurmaktır. 
Sizi tetiklemek için her yolu deneyeceklerdir. Bütün düğmelerinize basacaklardır. 

Amaçları sizden duygusal bir tepki almak. Onlara açıklama yapmanız. Ve onların onayına ihtiyaç duymanızdır.  

Kendinizi,onlara karşı kanıtlamanızı isterler.
Sizin, anlaşılacağınızı düşünerek verdiğiniz çaba, onlar için ego tatminidir. Bu yüzden böyle bir durumda, ilk yapacağınız şey, soğukkanlı olup, duygularınızı kapatmaktır. Kişisel algılamayı bırakmalısınız. Sadece ego, herşeyi kişisel algımanızı sağlar. 

Oysa insan olarak hepimiz, iç dünyamızı birbirimize yansıtırız.

İçinde ne varsa, sana sunacağı şey odur.

Onlara niyetini sormalısınız? 
Kişiliğini değil. Davranışını sorgulamalısınız.
Sorduğunuz her soru onların oyununu bozar. Saldırganlıklarının altında ne olduğunu görmek zorunda kalırlar.
Niyet sorgulamak, sahte maskeyi düşürmektir.
Cevap veremezler, çünkü o kadar içgörüye sahip değiller.
Bu yüzden daha çok tetiklenip kişiliğinize saldıracaklardır.

Saldırıyı kaybedeceklerini düşündüklerinde ,bunun sizin iyiliğiniz için olduğunu söyleyip. Mağdur rolüne bürünebilirler. Amaçları bu sefer de suçlu hissettirerek üstünlük kurmakdır. 

Ama siz, kendi iyiliğinizi düşünecek olgunluktasınız.
Bu tarz kişilerin hayat felsefesi, kazanmak ve kaybetmektir. Kontrol, güç, hakimiyet. 
Herşeye bu gözle bakarlar.
Çünkü içleri bununla dolu, ve sunacak  tek şeyleride bu.

İnsanları anladığınızda, nefret duymuyorsunuz. Yollarından çekiliyorsunuz.

Çünkü herkesin savaşı kendisiyledir.

Belki bir kum torbasısın.  Belki de bir kum torbasına ihtiyaç duyuyorsun.

Zehirli İnsan

Maskeyle yaşayan insanlar senin de maske taktığını varsayar, çünkü kendi iç dünyalarında şu iki inanç vardır.

“Herkes rol yapar” varsayımı

Kendi duygularını, zaaflarını ve niyetlerini gizledikleri için, dünyanın da böyle işlediğini sanırlar.
Bu yüzden içlerinden şöyle düşünürler:

“Ben güçlü görünmek için rol yapıyorsam, o da yapıyordur.”

“Kimse bu kadar net olamaz. Kesin bir şey gizliyor.”

Yani senin doğruluğun bile onlara oyun gibi görünür.

Güvenmeden önce, kontrol etme ihtiyacı duyarlar.

Maskeli insanlar, bağlanmaktan korkan ve güveni tehdit sayan insanlardır.
Bu yüzden seni test ederler:

Sınırlarını zorlama
Tepkini ölçme
Zaaf arama
Seni tetikleyip duygusal tepkileri kontrol etme.

Bunları kötü oldukları için değil, güç dengesiyle çalıştıkları için yaparlar.
Senin de oyun oynadığını sanmaları, kendi zihinsel modelinin bir yansımasıdır.

Şeffaf insanı anlayamazlar.
Senin gibi direkt, net, manipülasyon kullanmayan biri onlara şifreli gelir.
Çünkü kendi dilleri “maskeler ve taktikler”dir.
Doğruluk onlar için, ya zayıflık, ya tuzak, ya strateji gibidir.

Seni test ederler.
Çünkü şeffaf biri, maskeli insanın bütün oyunlarını bozar.
Onlar der ki:

“Bu kadar açık olamaz… bir şey dönüyor.”

“Gerçeğini görmem lazım.”

Yani seni provoke ederek, sınırlarını yoklayarak, tepkini okuyarak çözmeye çalışırlar.

Ama ironi şu.
Maskeli insan, maskesiz birine karşı her zaman zayıftır.
Çünkü sen düz oynarken o 10 farklı rol arasında sıkışır.

Maskeli ve Maskesiz insan

Duygularını bastırmak zorunda kalmış biri, senin duygularınıda zayıflık olarak görecektir. Bulaşıcı bir hastalık gibi, seni de kendine benzetecektir. Duygularını göstermen zayıflık değil. Bunu, bastırmak zorunda kalmış birilerine gösterdin sadece. İnsan her zaman, içinde var olan şeyleri sana yansıtır. Sana hissettirdikleri bu şeyi kabul etme, bu hisler onlara ait, sana değil. Bu sarmalın içinde onlar gibi tükenmek zorunda değilsin.
(Gerçek duygular. Dram yaratanlar değil.)

Duygular

Düşmanlarınızdan asla nefret etmeyin.
Onlar sizin en büyük öğretmeninizdir
Zayıf biri çatışmadan kaçınır.
Güçlü insan ise, düşmanlarını inceler.
Onların yöntemlerini öğrenir.

Eğer büyük olmak istiyorsanız, barış aramayın.
Değerli düşmanlar arayın.
Gücünüzü test etsinler, ve sizi daha ileri itsinler.

Sizi seven insanlar, size kolaylık sağlar.
Düşmanlarınız ise, kendinizle yüzleşmenizi.

Tarihteki en büyük insanlar, dostları tarafından değil.

Düşmanları tarafından şekillendirildi.

Değişim, asla çiçekli yollardan geçmez

Diğer Psychology meraklılarıyla tanışmak için bir Boo topluluğu.

Psychology Topluluk

Okursan iyi hissedeceksin:)

. .

🥹

Adana'da arkadaş sahibi olmak

😅

Gerçekten evlenmek istiyodum,buna yonelik baska aplikasyon buldum.burda benim derdimi dinleyen,muhabbet ettigimiz her iyi insana cok tesekkur ederim.sosyal medya fobim vardi cocukluktan kalan,burasi sayesinde biraz yenebildim.hakkim gecen olduysa helal,toksik erkekleri allah bildigi gibi yapabilir.

İnsanlar çalar saat gibidir... Erteleyip durursan, yarın bulamazsın...

Şuraya bir avuç mutluluk, Bir avuç sevgi bırakıyorum. Tüm muhtaç gönüllere🌹💞🌺

Sevgili Eylül, Yaprakları dökerken, yeşermeyi bekleyen umutları da unutma. Yere düşen her yaprağın umut olup kalbimize dolsun...

Bu güller uygulamadaki prenseslere gelsin. Kabul eden olur mu?

Kim bilir dedi kalemim, Belki Kasım sana iyi gelir, Bazen bir şiir düşer diline, Bazen de biri şiir olup düşer yüreğine...

Sevdiğin kişi tarafından ilgi görünce çaydanlığa bile gülümsüyorsun. Sonra "neden gülüyorsun.?" diyorlar. Hadi gelde anlat. Cemal Süreya