Scribbleart انجمن

بازاندیشی

تقریباً بی‌حرکت، جز برای لالایی درخت تامارین‌د کج‌قامت، سایه‌بان سبز و پلک‌زننده‌اش اشک‌هایم را اینجا چشیدم، در خنده غوطه‌ور شدم بلندتر از صدای طغیان آب‌ها، در دره طنین‌انداز پتریکور، مرا به خانه بفرست به این جاده‌ها زنجیر شده‌ام ردپای پوسته‌پوسته، نفس زنگ‌زده پتریکور، مرا به خانه ببر... مدت‌هاست... ادامه مطلب