Poetry সম্প্ৰদায়

আশা বসন্তৰ স্থায়িত্ব

মই বসন্ত লৈ আহিছিলোঁ এখন উদ্যানলৈ যি নিজৰ নাম পাহৰি গৈছে— মোৰ হাতত বৰষুণ এতিয়াও শুই আছে, আৰু গোলাপবোৰ যি মই আন এখন ঋতুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিলোঁ। কিন্তু কিছুমান দুৱাৰ নীৰৱতাৰ আকাৰ শিকি যায় এতিয়া, সিহঁতে এক ঠোকৰ বাবে এক সংকেতৰ দৰে ভুল কৰে। সেয়ে মই ফুলবোৰ দৰজাৰ কাষত ৰাখি দিছিলোঁ, নাজানাকৈ সিহঁতে…অধিক পঢ়ক

অহ, প্ৰেমিত হ'বলৈ

বুজা যাবলৈ, যেতিয়া আপুনি সঠিক শব্দ বিচাৰি নাপায় বুজা যাবলৈ, যেতিয়া আপুনি মুখৰ পৰা একো শব্দ ওলাই নাপায় যেতিয়া আপুনি নিজৰ যত্ন ল'ব পৰা নাই, তেতিয়া যত্ন ল'বলৈ পৰিকল্পনা স্থগিত কৰা আপোনাৰ দুৰ্বল শৰীৰৰ শূন্যতা পূৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নিঃশব্দ কষ্টত সংগতি পোৱা আপুনি যি ধৰণে আনক প্ৰেম কৰিব পাৰে, তেনে…অধিক পঢ়ক

টেইলৰ স্বিফটৰ গীতসমূহ কবিতাত

চৰকী উৰিছে যেতিয়া আমি ৰাতি সকলো কথা পাতিছিলোঁ, তুমি মোৰ জীৱনক লেভেণ্ডাৰ হেজেৰে পূৰ্ণ কৰিলো। তুমি যি প্ৰথম বাৰ্তা পঠিয়ালে সেয়া আমাৰ গীত হৈ পৰিল, আৰু মই শপত খাইছোঁ, মই তোমাৰ সৈতে দেখা কৰি মুগ্ধ হৈছিলোঁ। কিন্তু ই কেৱল এটা নিষ্ঠুৰ গ্ৰীষ্ম আছিল; গভীৰত, মই জানিছিলোঁ তুমি মোৰ প্ৰেমিকা নহ’ব পাৰা।

সকলৰ ওপৰত শান্তি

মই চেষ্টা কৰিলোঁ

মই তোমাক মৰম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ মই তোমাক সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ সকল ক্ষতিৰ মাজেৰে সকল বেদনাৰ মাজেৰে মই তোমাক আৰোগ্য কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ মই তোমাক সান্ত্বনা দিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ কিছুমান বছৰ পাৰ হৈ গ'ল যেতিয়া আমি প্ৰথমে দেখা হৈছিল মই এতিয়াও তোমাক বিচাৰো মই এতিয়াও তোমাক সহায় কৰিব বিচাৰো মৰম…অধিক পঢ়ক

সময়ৰ বালিৰ বিষাদ।

আমাৰ বাবে, সময় নিষ্ঠুৰ। এটি কাকো অপেক্ষা নকৰে, ই আপোনাৰ অনুমতিৰ সৈতে বা বিনা অনুমতিত ব্যয় হয়, আৰু ইয়াৰ কোনো অংশ আপোনাৰ বাবে কেতিয়াও উভতি নাপায়। আমাৰ জীৱনত প্ৰতিদিনে কৰা সীমিত বিকল্পসমূহে আমাক আজিৰ দৰে গঠন কৰিছে, আৰু দুখৰ বিষয়, অদৃশ্য পথৰ বিষাদ কৰিব যি আমি এই বিকল্পসমূহ নিৰ্মাণ কৰোঁতে…অধিক পঢ়ক

অপেক্ষা

তুমি স্থান বিচাৰিছিলা, আৰু সন্মানৰ সৈতে, মই তোমাক সেইটো দিছিলো। কিন্তু মই চিৰকাল নাথাকিব পাৰোঁ এখন গেটৰ কাষত যি তুমি বন্ধ কৰিছে। মোৰ এটা জীৱন আছে, পথত খোজ ল’বলৈ, আৰু সপোনৰ পিছত দৌৰিবলৈ। তথাপি গেট এৰি যোৱা মানে মই অপেক্ষা কৰা বন্ধ কৰা নহয়। মই ঘূৰি ফুৰিব পাৰোঁ, মই বৃদ্ধি পাব পাৰোঁ, মই তাৰ দেৱালৰ…অধিক পঢ়ক

আৰু মই ইয়াক ভাল পাইছিলোঁ।

যদি মই আমাৰ দুয়োটা জীৱন বাচি থাকিলোঁ, তেন্তে মই এতিয়াও তোমাক ঘৃণা কৰিম। যদি মই বাচনিত স্নান কৰিছিলোঁ, তেন্তে মই দৃষ্টিভংগী লাভ কৰিম। যদি মই শুবলৈ গৈছিলোঁ, তেন্তে মই ভিন্নভাৱে আগবাঢ়িছিলোঁ। যদি মই যিমান শক্তি লাগিব তাতকৈ অধিক টানি লৈছিলোঁ, তেন্তে মই তোমাক দেখা নাপাইছিলোঁ। মই বাচিলোঁ, মই স্নান…অধিক পঢ়ক

কবিতা - আগবাঢ়ি যোৱা

তোক এৰি যোৱা বেদনাদায়ক মই এতিয়াও সেই গীতবোৰ শুনো যি মোক তোৰ কথা মনে পৰাই আমাৰ সৈতে ভাগ কৰা স্মৃতি মই এতিয়াও তোৰ বাবে ভাল কামনা কৰোঁ, আৰু আশা কৰোঁ তই তোৰ সপোনবোৰ পূৰণ কৰিবি সম্ভৱত এইটো আমাৰ দুয়োৰে বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আছিল কিন্তু মই কেতিয়াও আমাৰ সৈতে ভাগ কৰা স্মৃতিবোৰ পাহৰিম নে বিদায়, ✨️💚

কবিতা - ই বেছি ভাল হ'ব

চিন্তাৰ পথত খোজ কঢ়া, মই মোৰ মুখৰ পৰা বতাহৰ স্পৰ্শ অনুভৱ কৰোঁ মোৰ মূৰত চিন্তাবোৰ দৌৰিছে (কি হ'ব?) কিন্তু পখীসকলৰ পুৱা প্ৰেমৰ গীতৰ শব্দে মোক শান্ত কৰে, লগতে মই তৈয়াৰ কৰা কফীৰ তাজা গন্ধে। তথাপি, মোৰ হৃদয় অতি বেছি দ্ৰুত বীট হৈছে, (কি হ'ব?) সেয়ে মই মোৰ চিন্তাবোৰ শ্বাস ল'ব আৰু বাহিৰলৈ নিঃশ্বাস…অধিক পঢ়ক

কবিতা -ৰাতিৰ আকাশ ✨️🌙

মই ৰাতিৰ আকাশলৈ চাইছিলোঁ, মোৰ বাওঁ চকুত এটা উৰন্ত তৰা তৎক্ষণাত দেখিবলৈ আজিৰ ৰাতি বৰ শান্ত, চৰাইবোৰ শুই আছে। ক্ৰিকেটবোৰ মাতিছে আৰু গছবোৰ শ্বাস লৈছে নক্ষত্রবোৰ ইতিহাসৰ এটা কাহিনী ক’ব, য’ত মোৰ পূৰ্বপুৰুষে একে চকুৰে চাব পাৰিছিল তেওঁলোকে, তেওঁ, তেওঁ, সকলো। কাৰণ এই তৰাবোৰ সকলোৰে বাবে, আৰু যেতিয়া মই…অধিক পঢ়ক

📜

মই মোৰ একাকীত্বক অলপ প্ৰেমৰ বাবে বাণিজ্য নকৰিম। বহুত প্ৰেমৰ বাবে, হʼব। কিন্তু বহুত প্ৰেম নিজেই এক প্ৰকাৰৰ একাকীত্ব।

অপেক্ষা

এটা মজাৰ কথা যে সময় স্থিৰ নহয় কিন্তু মই স্থিৰ, সকলোৰে গতি আৰু দৌৰিছে কিন্তু মই নোৱাৰো, প্ৰত্যেক শ্বটত পৰিপূৰ্ণ চিত্ৰে মোক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে, কিয় মই প্ৰতিটো ভুলৰ সৈতে ভাবো আৰু অনুভৱ কৰো। অতীত আজি মোক পাহৰি গৈছে আৰু মই অধিক চিন্তা কৰিছোঁ, তৰংগবোৰ যি বহি থাকে কিন্তু কেতিয়াও তীৰত নপৰিছে। যদি মই…(সম্পাদিত)অধিক পঢ়ক

দুৰ্গতি

যদি সময়ৰ ভাঁজে চামৰাত পুনৰ ভাঁজ কৰে, কেঁদা কেঁদা ছাঁতবোৰক উপকূললৈ পঠিয়াব, আৰু যন্ত্রণাৰ আৰু হিংসাৰ স্মৃতি মুক্ত কৰক, নিশ্চল গভীৰতাত আত্মাই নীৰৱতা পায়, আৰু যেতিয়া এখন ধুমুহাই বালুকা ভাঙিবলৈ চেষ্টা কৰে, এক ক্লান্ত হাতৰ পৰা ছটিয়াই দিয়া ছাইৰ দৰে, এখন অশ্রু ঢালিবলৈ আৰু নিয়ম ভাঙিবলৈ মনত ৰাখিব, আৰু…(সম্পাদিত)অধিক পঢ়ক

🤍✨

মই ভাবিছিলোঁ একাকী হোৱা মানে হেৰুৱা, খালী কোঠা আৰু ৰাতি বাচনি কৰাত ব্যয় কৰা। কিন্তু বিদায় আৰু মোৰ মাজত ক'ৰবাত, মই এটা শান্তি পোৱা যি মই চাব নোৱাৰিছিলোঁ। বিশ্বটো উজ্জ্বল অনুভৱ কৰে, নীৰৱতা সদয় অনুভৱ কৰে, আৰু কিছুমানকৈ মই মোৰ নিজৰ মনত অধিক সুখী। মই টুকুৰা মিছা নকৰোঁ, মই অসম্পূৰ্ণ নহয়। মই শিকি…অধিক পঢ়ক

অন্ধ

কিছুমানৰ অজ্ঞতা, নিষ্ক্ৰিয় নহ'ব, তেওঁলোকে সকলো ৰঙৰ। সত্য নাই, দয়া নাই তাত, মাত্ৰ এক বৰফৰ মৃতদেহ সাদা ক্ষয়ত, তেওঁলোকে সকলোৰে বাবে উঠি আহে। লুটপাট কৰি আৰু জীৱন ৰক্তপাত কৰি, যেতিয়ালৈকে আপোনাৰ পথৰ বাহিৰে কিবা নাথাকে, অন্ধ আৰু গৰ্বিত কেতিয়াও জ্ঞানীসকলক শিকোৱা নহ'ব কিন্তু ইতিহাস মাত্ৰ আপোনাৰ পতন…অধিক পঢ়ক

🖤🧡

ৰাস্তাৰ

এলচি এন. ব্ৰেডীৰ দ্বাৰা লিখিত কিমান নিৰৱে সিহঁতে পৰে আৰু মাটিত বিশ্ৰাম লয় এখন মিহলাৰ গালিচা বিছাবলৈ, ধনী আৰু দুষ্প্ৰাপ্য, গছবোৰৰ তলত চিন্তা নকৰাকৈ, শান্তিৰে শুবলৈ, সিহঁতৰ কাম ভালকৈ কৰা, ৰঙবোৰ সূৰ্যৰ তলত চকচকাই থাকে। অন্য সময়ত, সিহঁতে উন্মাদনাৰে উৰে যেতিয়া সিহঁতে প্ৰায় আকাশলৈ পোঁছায়। বাতৰিত…অধিক পঢ়ক

সকলো ঠিক আছে

ৰাতিৰ চুপৰ

উদ্বেগে ঢাক মাৰে যেতিয়া অন্ধকাৰ পৰে, এখন ছাঁৰ পৰা চুপৰ আহ্বান কৰে। আয়নাই এটা প্ৰশ্নৰ দৃষ্টি প্ৰতিফলিত কৰে, সন্দেহেৰে ভৰা যি হৃদয়ক জ্বলাই তোলে। মই কি ৰাতিৰ নিৰৱতাত শান্তি পাব? তেওঁলোকৰ চুপৰ কি থাকিব, উষ্ণতাক ভয়লৈ পৰিণত কৰিব? মই কি পৃথিৱীলৈ স্পৰ্শ কৰিছোঁ, নে কেৱল স্থানত ভ্ৰমণ কৰিছোঁ?…অধিক পঢ়ক

এখন প্ৰেম যি নহ'ব পাৰে

কি হ'ব যদি ৰাতি, গভীৰ ছাঁত, সূৰ্যক, এখন জ্বলাই থকা তৰা, প্ৰেম কৰে, তেওঁৰ উগ্ৰ প্ৰেম তেওঁ ৰাখিব নোৱাৰিলে, চিৰকাল দূৰলৈ চাবলৈ বাধ্য। এখন ফুৎকাৰ শীতল বতাহত, এখন আৱেগ চন্দ্ৰৰ ৰাতিৰ শিশুৰ ওপৰত, তেওঁ নীৰৱ, প্ৰাচীন গছবোৰৰ মাজেৰে আকাংক্ষা কৰিছিল, এখন উষ্ণতাৰ বাবে যি তেওঁ কেতিয়াও অনুসৰণ কৰিব…অধিক পঢ়ক

সূৰ্যৰ পোহৰে শুকোৱা তোমাৰ সেউজীয়া অশ্রু মোৰ বাঁহ গছ নাই কান্দা মই ইয়াত আছোঁ মোৰ ওপৰত ভৰসা ৰাখা

চক্র

বাৰৰ পিছনে বন্ধ কৰা প্ৰতিটো স্মৃতিৰ বাবে, যেতিয়া চামৰাই কাঁটাৰ দাগবোৰ মনত ৰাখে, আৰু অন্ধকাৰ এটা পৰিচিত বন্ধু হৈ পৰে, অবশ্যম্ভাবী অন্তৰ কথা মনত কৰাবলৈ। কিন্তু ছাঁবোৰ পোহৰ নোহোৱা অৱস্থাত তৈয়াৰ নহয়, আৰু এনে ভ্ৰমণৰ পিছনে যুদ্ধ আছে, তেওঁলোকৰ মাজত যি ধীৰে ধীৰে ৰশ্মি কাটি ফেলে, আৰু তেওঁলোকৰ মাজত যি…অধিক পঢ়ক

মাক্স যি মই পিন্ধো পোহৰ ৰখাৰ বাবে

মই হাঁহো যেতিয়া ছাঁবোৰ ওচৰলৈ থাকে, মোৰ হাঁহি, এটা আবৰণ লুকোৱা অশ্ৰুৰ বাবে। মই মজা কৰি মোৰ ক্লান্ত হৃদয় ঢাকি ৰাখো, এটা বোকা মানুহৰ পেৰেড, এটা সৃষ্টিশীল কলা। বিশ্বে ৰঙীন সৌন্দৰ্যত আনন্দ দেখে, দুখ উন্মোচন কৰোঁ মই গ্ৰহণ কৰোঁ। প্ৰত্যেক ঠাট্টাত, এটা নীৰৱ আবেদন, লুকোৱা আঘাতবোৰৰ বাবে যি…অধিক পঢ়ক

Tchaikovsky in the Pines

মই টচাইকোভস্কি শুনি আছিলোঁ, মৰমৰ আৰু ক্লান্ত অনুভৱ কৰি। পখী সদৃশ চিন্তা, আৰু মই ক্ৰয় কৰা কফি বাষ্পিত হৈ উত্তৰলৈ উৰি গ’ল। মই উৰিব নোৱাৰোঁ_ কিন্তু মোৰ চিঞৰবোৰ তীক্ষ্ণ হ’ব পাৰে। অচিন মানুহৰ পৰা ভয় খোৱা মোৰ এটা অভ্যাস। এয়া সেইটো হ’ব পাৰে যি এতিয়াও সংজ্ঞায়িত নহয়। এখন হ্ৰদ পাইন গছৰ পিছত, মই তাত…অধিক পঢ়ক

মোক চাও

মোৰ ক'বলৈ বহুত কথা আছে, মই ক'বলৈ ইচ্ছা কৰোঁ, কিন্তু তুমি সঠিকভাৱে শুনা নাই, তুমি আন দিশলৈ চাইছা। মোৰ দেখুৱাবলৈ বহুত আছে, মই ভাগ-বতৰা কৰিবলৈ পোৱা উজ্জ্বল বস্তু, কিন্তু তুমি তললৈ চাই থাকিছা, আৰু তুমি কেতিয়াও নাই। সেয়ে মই চুপ হৈ পৰিছোঁ, মই মোৰ সকলো হৃদয় বন্ধ কৰি দিছোঁ, আৰু মোৰ শব্দবোৰ মোৰ ভিতৰত…অধিক পঢ়ক

টেবুলা ৰাছা

মই এটা দানৱ হৈ পৰিব পাৰিছিলোঁ। ভাঙি যোৱা আত্মা, মোৰ আগতে বহু মানুহৰ দৰে। মই পৃথিৱীৰ ধ্বংসকাৰী হৈ পৰিব পাৰিছিলোঁ। মই নিজকে ডুবাই পেলাব পাৰিছিলোঁ এই পৃথিৱীৰ আনন্দত, মোৰ নিজৰ ধ্বংসৰ তলত ডুবি যোৱা। কিন্তু মই সৃষ্টি কৰিবলৈ বাচিছিলোঁ। স্থান সৃষ্টি কৰিবলৈ। পৃথিৱী গঠন কৰিবলৈ। মই যিমান দুষ্টতা জানো, মই…অধিক পঢ়ক

২০১৮লৈ উভতি চোৱা

দিনবোৰ পাৰ হৈ যায় কিন্তু ছবিখনে সেই দিনৰ অপৰাজিত সুন্দৰ স্মৃতিসমূহ সংৰক্ষণ কৰিছে শান্তি। আনন্দ। প্ৰেম।

মই আশা কৰোঁ মোৰ সপোনে চন্দ্ৰটো পূৰ্ণ কৰিব পাৰে

✉️🌕

বৃদ্ধি বৰ্তমানত কেনেকুৱা অনুভৱ হয়?

যেন বীজ যি ৰোপণ কৰা হয় যেন গছ যাক সকলোৰে ইচ্ছা যেন গছৰ পৰা যি ফল পাবলৈ ৰাতিৰ শেষত বহু সময় লাগে যেন কাম কেতিয়াও যথেষ্ট নহয় যেন প্ৰক্ৰিয়া মিছা হ'ব পাৰে যেন বীজ মৰি যাব পাৰে যেন পাখি উচ্চতাৰ পৰা আপোনাক ৰক্ষা নকৰে বৃদ্ধি কান্দোনৰ দৰে অনুভৱ হয় কিন্তু হয়তো আমাৰ কৰ্তব্য হৈছে আমাৰ বিশ্বাস জীয়াই…অধিক পঢ়ক

✍️🏼

এইটো মই যোৱা বছৰত লিখিছিলোঁ... হয়তো এতিয়াও ক'ত আছে, মই ভাবিছোঁ যে শীঘ্ৰে এটা সমকক্ষ লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিম।

মই এটা সম্পৰ্ক বিচাৰো নে

মই এটা সম্পৰ্ক বিচাৰো নে, মই এটা আত্মিক সংযোগ বিচাৰো, মই সেই ব্যক্তিটোৰ সন্ধান বিচাৰো যাৰ হাতত মই সৰ্বাধিক ভালকৈ ফিট কৰোঁ মই এটা সম্পৰ্ক বিচাৰো নে, মই সম্পৰ্ক বিচাৰো, মই উন্মাদনা আৰু অগ্নি বিচাৰো, মই এটা ইচ্ছাৰে পূৰ্ণ একতা বিচাৰো। মই এটা সম্পৰ্ক বিচাৰো নে, মই শান্তি আৰু সঙ্গতি বিচাৰো, মই সেই…(সম্পাদিত)অধিক পঢ়ক

সময়ৰ মাজেৰে প্ৰেম

মই আজিৰ দিনটো কান্দিলোঁ সম্ভাৱনাৰ কথা ভাবি যে হয়তো মই তোমালৈ পোৱাৰ একমাত্ৰ উপায় ইতিহাসৰ মাজেৰে যদি আত্মা সঙ্গী বাস্তৱ হয় আৰু গণিত সঠিক হয় তাহলে কি হৈছে সেই পৰিসংখ্যা যি মই সত্যই তোমাক দেখা পাব? কিন্তু তেতিয়া, মই কি কৰিম? মই পাঠ্যপুথি চাৰা তোমাৰ কিছুমান চিহ্ন বিচাৰি? মই মোৰ প্ৰতিটো চিন্তা…অধিক পঢ়ক

শেষটো বাচনি কৰা

মই বহি থাকোঁ আৰু তেওঁলোকক বাচি ল'বলৈ চাওঁ, অন্য এটা খেলত মই হেৰুৱা যেন লাগে। মই দেওলৰ বিপৰীতে মোৰ পালৰ বাবে অপেক্ষা কৰোঁ, মাত্ৰ আশা কৰোঁ যে মই বাচি ল'ম। মই প্ৰথমজন হ'ব বিচাৰোঁ, এই নীৰৱ, ভারী তৃষ্ণা মেটাবলৈ। কোনোৱে মোক সঠিকভাৱে চিহ্নিত কৰক, আৰু ক'ব, "মই তোমাক দেখা বিচাৰোঁ।" বদলে, মই শেষলৈ অপেক্ষা…(সম্পাদিত)অধিক পঢ়ক

মই সদায় আকাশ আৰু কবিতাৰ সৈতে আকৰ্ষিত হৈ থাকিম 🖤🧡

আপোনালোকৰ বাবে "আপোনালোকলৈ যোৱা মানচিত্ৰ"ৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত

ট্ৰানজিট এখন বিৰত ভেক্টৰ অন্য এখনত সলাই যায়। স্পেছটাইমে এখন দুৱাৰ খুলি ৰাখে। প্ৰভাৱই আন্তৰিক বতৰক পুনৰ সাজে। মুহূৰ্তটো ঘন হয়, ইলাস্টিক, আৰু দুটা জীৱনে কাইলৈৰ সৈতে আলোচনা কৰা বন্ধ কৰে। সময়ই নিজৰ আঁচল শিথিল কৰে: দ্বিতীয়টো এখন মাটিত আপুনি থিয় হৈ থাকিব পৰা। কাইলৈ হৈছে এখন প্ৰক্ষেপণ।…অধিক পঢ়ক

🖤

যেতিয়া ৰাতি আৰু দিন মিলিত হয়

য'ত সূৰ্যৰ শেষ ৰশ্মি ম্লান হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু ছাঁবোৰ বিস্তাৰিত হয়, এটা কোমল জলপ্ৰপাত। চন্দ্ৰ জাগে, এটা ৰূপালী নিশ্বাস, যেতিয়া দিনৰ উজ্জ্বল ৰংবোৰ কোমলভাৱে মৰি যায়। তেতিয়া তৰা তেওঁলোকৰ নিৰৱ নৃত্য আৰম্ভ কৰে, এটা মহাকাশীয়, ধীৰ, আৰু গভীৰ বিস্তাৰ। ৰাতিৰ ঠাণ্ডা নিশ্বাস, এটা ফুৰ্তিৰ আবেদন, প্ৰভাতৰ…অধিক পঢ়ক

আপুনি

আপুনি দিনটোৰ উষ্ণ, সোণালী কৃপা নে, নিশাৰ গভীৰ স্থানত দূৰৰ জোনাক নে? এটা আচৰিত ৰশ্মি, এটা উজ্জ্বল চিঙা, নে অন্ধকাৰত লুকোৱা ছাঁ? আপুনি হাঁহি, মুক্ত আৰু উজ্জ্বল নে, এটা কোমল হাত, এটা পথপ্ৰদৰ্শক পোহৰ নে? নে ভয়ত হেৰাই গ’ল, এটা ফুৰ্তিৰ আবেদন, আপুনি আপোনাৰ সত্তা বিশ্বক দেখুৱাবলৈ ভয় পায় নে?

কোনো পুৰাণী কবি ??

আপোনাৰ সুযোগ লওক