ماشین مجازی لینوکس از صفر

چالش جالبی بوده است که برای تقریباً ۵ ماه گذشته یک ماشین مجازی لینوکس از صفر (LFS) را نگهداری کنم. با کمک هوش مصنوعی، توانسته‌ام اسکریپت‌هایی برای نگهداری سیستم و ساخت بسته‌ها ایجاد کنم. این اسکریپت‌ها عمدتاً از کتاب‌های توسعه systemd LFS و Beyond LFS (BLFS) استفاده می‌کنند و دستورالعمل‌هایی را از آن‌ها استخراج می‌کنند که چگونه بسته‌ها را بسازند. با "توسعه" منظورم آخرین شاخه توسعه‌ای توزیع است، در مقابل شاخه پایدار آن. با این حال، این اسکریپت‌ها از کمال فاصله دارند. گاهی اوقات در به‌روزرسانی بسته‌ها شکست می‌خورند، به‌ویژه بسته‌های بزرگ مانند qt6، firefox و rust و گروه‌های بسته مانند plasma-all و frameworks6. امروز، در واقع، imagemagick و gtk3 هر دو در ساخت به‌درستی شکست خوردند، بنابراین اسکریپت‌های ساخت سفارشی خودم را برای آن‌ها نوشتم که مشکل را حل کرد. بسیاری از بسته‌ها در ماشین مجازی که من واقعاً در آخرین نسخه upstream آن‌ها را نگهداری کرده‌ام، حتی زمانی که آن نسخه در کتاب LFS/BLFS نیست. به عنوان مثال، من KDE Plasma 6.7.2 را نصب کرده‌ام، حتی اگر 6.6.5 آخرین نسخه‌ای باشد که در کتاب بسته‌بندی شده است. در واقع، من واقعاً شگفت‌زده‌ام که توانسته‌ام ماشین مجازی را برای این مدت طولانی نگهداری کنم، با توجه به اینکه مجموعه کاملی از بسته‌ها را شامل هر دو محیط دسکتاپ KDE Plasma و GNOME دارم. همچنین GNU Octave، Julia و R را نصب کرده‌ام زیرا این‌ها ابزارهای مفیدی برای یک ریاضیدان/آمارگیر هستند. عدد "۶۳۶" در خروجی hyfetch به تعداد بسته‌های کتاب LFS و BLFS که من نصب و نگهداری کرده‌ام با استفاده از دستورالعمل‌های کتاب اشاره دارد. "۵۷" به تعداد بسته‌های نصب شده از اسکریپت‌های بسته‌بندی سفارشی که نوشته‌ام اشاره دارد. "۱" در همان خط با "۵۷" به تعداد بسته‌های Julia که نصب کرده‌ام اشاره دارد. "۷۴" به تعداد بسته‌های Python که نصب کرده‌ام اشاره دارد. "۲۹" به تعداد بسته‌های R که نصب کرده‌ام اشاره دارد. پس‌زمینه این اسکرین‌شات یکی از عکس‌های من است که در باراکس جزین در آوریل گرفته‌ام.