Realitytv Communautéit

D'realitytv Community, Chat an Diskussioun.

181 Dsd. SÉILEN

411 Beiträg181 Dsd. Seelen

Nei Leit kenneléieren

Realitytv Communautéit

E schwéieren Häerz schlägt, ënner engem lächelnden Gesiicht, Tréinen kommen op, an engem geheimen, verstoppten Plaz. Wat fir eng Schmerzer, kann esou eng Probe bréngen? E Häerz dat weht, an nach ëmmer Rou fënnt.

D'Gewiicht vum Scherz dréckt Wierder, mécht mech stumm, Stëll umhüllt meng Zong, eng schwéier, eidel Rou. Ech wëll d'Angscht schwätzen, déi ech hunn, Awer fannen keng Oueren fir ze héieren, keng Häerzer fir ze entfalten.

🙃

Zerbriechend Gedanken, Aen d'strof an dréchen, Eng Geescht, déi rennt, fir d'Wéi ze rechtfäerdegen. E Häerz, dat erdréckt ass, vun der Trauer hirer drécher Kraaft, E schwaach Lächeln flackert, e resilient Liicht.

E Lächeln dat blénkt, eng Maske déi ech droen, Versteckt de Schmerzh, dat do verborge ass. Meng Aen erzielen eng Geschicht, vun enger anerer Plight, Eng Toast op déi, déi eng ähnlech Liicht droen.

Zwei Gesiichter vum Trauer, eng Geschicht vum Schmer, Eent verstoppt sech hannert engem Lächeln, eng Lippenverkleedung am Vain. Deen aneren weist d'Wourecht, an Aen déi schwaach blénken, Eng Fënster zum Häerz, wou d'Däischtert vun der Depressioun sech verflechten.

E Häerz dat gefréiert, eng Seel déi verbraucht ass, Ech hunn den Schmerz begruewen, an d'Tränen déi gebuer sinn. Ech soen näischt, ech fillen näischt, et ass wouer, Fir an der Stëllheet hunn ech eng Manéier fonnt, dëst duerchzeféieren.

Furchtbar Momenter, déi ech gehofft hat ze verzeechnen, Si elo virun mir entwéckelt, wat och ëmmer geschitt. Ech hunn no méi Zäit gefrot, nach e puer Zeilen, Awer d'Schicksal kënnt, an mengt lescht Vers ass ausgeriicht.

An einsamen Dialog huet mengt Häerz gestanen E Wee, deen ech gewielt hunn, ass elo eng endlos Chaoss D'Ketten vum Trauregkeet, geschmiedt duerch meng eegen Design Ewéi entwéckelt, e Häerz an engem einsamen Zuch.

Mir probéieren an der Stille ze verstoppen, fir d'Verzweiflung vum Häerz ze flüchten, Awer de Schmerz ass e persistenten Gäscht, deen ëmmer do luer. Hien drénkt an eis roueg Nächte, an flüstert all Dag, E konstanten Erënnerung un den Schmerz, deen weider net verschwannen wëll.

Ech hunn mat Léift ginn, an enger bereet Seel, Hëllefen aneren, hiren Häerzer ganz ze maachen. Awer wann ech geschriwwen hunn, an menger däischterster Nuecht, Wou si mir mat Stëll, an engem einsamen Liicht.

Seelen am Feier, mat déif Wonsch, Sichen no engem Häerz, wou d'Léift kann fléissen.

Ech streifen, e Wanderer, op der Sich no dem Onbekannten Dreemen e fléissende Flüstern, Hoffnung e Häerz aus Steen

Wéi d'Tage vergaangen, gëtt de schwaarze Schied vum Angscht méi grouss Zerrass tëscht Häerz a Geescht, meng Seel weess et An dëser interner Sträit, ass e Gewënner behaapt Awer an der Victoire, ass e Stéck vu mir beschiedegt.

E Plang fir ze flüchten, d'Pein's däischter Nuecht Angscht's Zögerung, e fläschend Liicht Eng lescht Poem, d'Seelen seet awer ni e finalen Seufzer Liewen oder verloossen, d'Häerz freet firwat.

Computer Science Studenten 😂

Mir hunn geduecht mir hätten den internen Konflikt zum Schweigen bruecht, Awer d'Glut vun der Angscht glüht nach ëmmer mat Liewen. Et erwächt, verfollegt, an kënnt zréck fir ze bleiwen, Léisst eis paralyséiert, mat näischt ze soen.

Leschte Linnen ginn geschriwwen, Tréinen dréchen op mengem Gesiicht Aen ruffen, Lëpsen kréien eng friddlech Plaz Mengem Häerz, elo midd, fënnt seng final Nest An Stëll an Rou, sinn ech an der Rou.

Schoen Stären, eng rar Freed, Asteroiden, eng Schatz, an der Dunkelheet vun der Nacht. Du bass de Mound, deen esou hell schéngt, Wéi kann ech dech goen loossen, wanns de mengt gefouert Liicht bass?

Tréinen kommen, Gedanken wanderen fräi, E schwéieren Häerz, eng Séil's Melancholie. Doch, e sanften Lächeln, op de Lippen bleift, E Paradox vun Emotiounen, op eng fragil Manéier.

Duerch d'Kënscht vun aneren ze këmmeren, heelen mir eis eegen Narben E compassionéierte Beräich, deen d'rauschend Baren vum Liewen berouegt Am Kënscht vun deenen ronderëm, fannen mir eis eegen Reparatur Eng sanft Frëndlechkeet, déi d'Häerz seng déif Suergen berouegt.

Mir zéien dacks Linnen, Mann a Fra, getrennt, Awer d'Wourecht vum Loyalitéit läit am Häerz. Eng Schluecht wüt, Léift géint d'Begierde vum Lëschte, A oft ass et d'Flamen vum Lëschte, déi wéi Feier brennen.

D'Gegenwart flüstert: "Gëff weider, loosst go," Awer Schiederen danzen wou alldeeglech Gefiller wuessen.

E Geescht, deen sech wëll fräimachen E Häerz, dat an der Verzweiflung festhält An dësem Zuch vun der Krich, d'Wärmt vun der Seel verblat Loosst Leere, an senge Schied.

Mir sichen Trost, an der mëller Hand vun engem aneren, Fir Wonnen déi mir net kënne heelen, op eisem gebroke Land Mir seelen no der Léift vun engem, fir eis gebroche Vergaangenheet ze reparéieren, Fir d'Wonnen ze heelen déi mir net kënne, an eis Häerzer endlech ganz ze maachen

Gedanken wirbeln, Wierder stumble, an falen, Eng Poeten seng Angscht, déi duerch alles echoéiert. D'Herz seng däischter Schmer, eng kreativ Stëmm begrenzt, Kann d'Poésie schëdden, an d'Seelen hannerloossen.

E puer Wonnen widderstoen der Zäit Weigeren ze heelen, eng perpetuell Rimm Jahrhonnerten kënnen verschwannen, mee Narben bleiwen E Beweis fir Schmerzer, déi weiderbesteiwen

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

Fro vun der Woch

DWTS TOP 4

Entspanen 🥢🥡

Wat ass äre Liiblingsrealitéitsprogramm?

Ass Love Island gutt?

Ech sinn nach aner 90 Deeg Fans?

Iran

Love Island

Grouss Brudder

Survivor

Wat hues de gemaach, dat de 'stuck' Liewenszyklus komplett transforméiert huet - drop e puer Rotschléi

Wat maachen se??? 😡

D'Sekretesch Liewen vun de Mormonfraen.

Wat ass äre Liiblingsstil vun der Realitéitsshow?

D'Sekret Liewen vun de Mormon Fraen.

Gucken 90 Day Fiance

Survivor

Keng falsch Äntwerten hei 💯

🤍

D'Verraeder, Saison 4

Breaking Bad

E Joer ass vergaangen, awer de Schmerzhält weider Eng konstant Iwwerraschung, eng persistent Belastung Eng onbekannte Schmerzhafte, eng obsessiv Refrain Wënschend no engem Remède, sichend no engem Enn am vain Wärend d'Welt d'Léift's Freed feiert Halten e puer Asche, verluer an endloser Nacht.

Dat ass genau ech, e schrecklech ausgesin Literaturgraduéiert 😅😅😅😅

Firwat????

Falen duerch de Raum, verluer an alleng Verschlësselt vun Feeler, gedrenkt an menger eegener Sënn a Regretter, e Gewiicht dat ech droen E Feigling's Häerz, dat d'Liewen fircht, net fäeg ze deelen Feelen ze liewen, feelen ze stierwen Fänkt an dëser Dämmerung, ouni Flucht an de Himmel.

Umgéint vun Schied, herrscht Dämmerung D'gewëss Schëll, mengem Häerz seng déif Schmerzen Ech sichen no engem Glanz, engem Liicht an der Nacht Awer ech hunn Angscht, ech wäert stolperen, an eng endlos Kämpf.

Wat ass äre schëllegen Vergnügen?

Gekillt fir de Kampf, awer friddlech steet ech Eng Tempest's Wut, an menger Hand gehal

Wierder gefaangen, e schëllem Schrei Ongesot Emotiounen, e Häerz seng Extrem

Angscht, e Phantom, ëmmer no, Tréinen onsichtbar, eng konstant Tréin. Seel an Flammen, e schëlleg Schrei, Wärend d'Lëpsen verréit, e rouege Dram. Dës endlos Krich, eng müde Plage, Verloore an de Schied, Dag an Nuecht

An Schied, e Moment vun Erhuelung Eng bréchtfräi Fridd, eng Häerzefro fir ze verloossen Eng Sich no Rou, an der däischter Nuecht vun enger Seel Eng Wënsch no Berouegung, e sanften Liicht.

Ech hunn emol gefrot firwat Häerzer mat feierlechem Zorn brennen Firwat Léift zu Wut ka ginn, an eng Seel seng däischter Käfeg

Zerbriecht vun de Liewenszweige, geriss vun de Wënsch vum Schicksal Ech sinn verluer, ouni Richtung, eng ongewëss Situatioun Weeër divergéiere virun mir, Wahlen ze treffen Awer wéi eng Richtung soll ech dréinen, mengem Häerz ass et traureg.

Wéi