Komunidad sa Suicidesilence

Ang trangkaso...

Nakasakit ko sukad Biyernes sa miaging semana, ug nagpadayon pa kini. Nagkabala kaayo ko nga basin COVID kini, apan nag-negative ko sa test. Busa siguro kini usa ka grabe nga kaso sa trangkaso, nga labi pang delikado nga makig-uban sa akong MS... Nakahimo ko nga mag-inusara, ug nadismaya ko sa… (gi-edit)basaha pa

😣

Kagabii nakasinati ko sa usa sa pinakamasakit nga mga shift sa akong kinabuhi. Ang tanan nga akong gihunahuna mao ang kanunay nga kasakit, kung unsa ako kaulawon, ug kung unsa ka dako ang akong gustong magpakamatay.

Nakaamgo lang ko nga dili ko

mahadlok mamatay, mahadlok ko nga mabuhi.

Naghigugma ko sa akong kinabuhi.

Nakahibalo ko nga kinahanglan magpasalamat ko sa akong naa ug unsay gibuhat sa uban nga mga tawo nagpakita kung kinsa SILA, apan dili kini makausab sa pag-antos ug kasakit nga akong nasinati.

Sa dili madugay

Ug walay katapusan. :) (gi-edit)

Murag mas maayo pa ang pag-unalive

kay sa kini nga peke nga kinabuhi uban sa tanan nga giplano nga pag-antos.

Tinuod nga nagdumot ko ani nga paglungtad

Siguro dili kini ingon ka hilom

Ang uban nga mga batan-on nagkuha sa ilang kaugalingon nga kinabuhi tungod sa depresyon 🤦‍♀️🤦‍♀️busa 😥

....

Dili na ko makapaabot... Maayo ra gyud ang pagbuhian