Comunidade de Nun

Dós e verdás

Xa non podo lembrarme dos teus sorrisos e das nosas victorias, porque só recibo o silencio coma resposta. Queres evitar a dor e evitarme a toda costa mentres te escribo nos intres máis difíciles. E agora que xa non estás, doe. Doe cada peghada que transmites. Doe atoparme co risco de perder e... (editado) ler máis

De camping, nun paraiso monocromo

Alugar algo sen nomea, imposible... Nun mundo binario, onde ninguén comprende nin quere entender, que poidas estar sen traballar nun momento pero ter os recursos necesarios para pagarlles o seu **** alugueiro.