Яд мекунӣ, он шаб? Мо танҳо кӯдакон будем,
Ман сигорро барои ту оташ задам, мо ҳаёти хешро бо хатар мегузаронидем.
Ва чӣ гуна ман саволро хомӯш кардам, вақте ки мо дар бораи ояндаамон гап мезадем,
Ту ба ман ваъда додӣ, ки то замоне, ки мо бо ҳам ҳастем, ҳеҷ кадоме аз мо намемирад.
Ту кате ёфтӣ, ки ба ту бештар мувофиқ буд, муҳаббати моро ба оташ гузошт,
Давлате, ки мо пештар бо ҳам мубодила мекардем.
Мо як муддат гап задем, ва ҳоло ту боз гиря мекунӣ,
Аммо ин нест, ки ту маро ба худ баргардонад.
Ҳоло ман бо ӯ, дар ҳамон кат,
Ин ҷо барои ман ҷой нест, ҳама чиз хатарнок аст
Се…бештар хонед
