Lost Community

Чувствувајќи...

Бев во тоалетот во трговскиот центар и слушав девојка како зборува внатре со тажен глас... му кажуваше... Ми требаš назад дури и ако не ме сакаш... тоа ми го потсети на мене... ги почувствував зборовите како да бев таа...

:/(уредено)

Како тебе...

Можев да те уништам ако сакав како што ти ги уништи ѕидовите околу моето срце и влезе внатре, но нема да дозволам мојата бес да победи, наместо тоа ќе го пуштам... и се надевам дека еден ден твојата идна ќерка ќе донесе дома некого... Точно како тебе...

Кога си збунет дали да се држиш за некого или да го пуштиш, јас ќе ја изберам втората опција, не можеш да држиш личност цел живот.

Ние...

Ти си момчето што влегува во срцата без да чука или да ги избрише нозете... Јас сум девојката што се збогува, но никогаш навистина не пушта... Ние сме безцелните, безнадежните, скршените, последните...

Повредува...

Луѓето одат, но како што заминаа, секогаш останува...