Ҷомеаи Atheistic
Ҷомеа, чат ва мубоҳисаи atheistic.
164 ҶОНҲО
ҲАМА
atheistic
Бо Одамони Нав Шинос Шавед
ЗЕРКАШӢ
Ҷомеа, чат ва мубоҳисаи atheistic.
164 ҶОНҲО
ҲАМА
atheistic
Бо Одамони Нав Шинос Шавед
ЗЕРКАШӢ
Ҳоло ягон навиштаҷот нест!
Паёмҳои марбут
Ман мехоҳам бидонам, занон чӣ фикр мекунанд. Оё шумо фикр мекунед, ки ҳама чизе, ки зан дар мардеро ҷустуҷӯ мекунад (эҳтиром, пешгӯӣ, қавӣ.. аз ҷиҳати равонӣ/эмоционалӣ/руҳонӣ ва ғайра) дар мардеро, ки ба Худо эҳтиром дорад, пайдо кардан мумкин аст, дар ҳоле ки мардеро, ки атеист аст, ба иҷрои…бештар хонед
Ман одатан одаме ҳастам, ки атеист ё аганостик ҳастам, ки буддизм ва рӯҳониятро дӯст медорад. Вақте ки чизҳои хуб рӯй медиҳанд, ман дар роҳи шифо, бештар огоҳ шудан, дар сафари иҷрои корҳои худ, рушд кардан, омӯзиш кардан ҳастам, пас ман рӯҳонӣ ҳастам. Вақте ки чизҳои бад ё ҳодисоти бад рӯй…(вироиш шуд)бештар хонед
Агар ҳардуи онҳо услуби пайвастагии бехатар дошта бошанд ва ҳардуи онҳо бар худ кор карда бошанд. Оё онҳо метавонанд муносибат барқарор кунанд ва фарқиятҳои худро пурра қабул кунанд?
Аксар одамон наметавонанд қабул кунанд, ки ҳамчун аgnostic, мо метавонем танҳо гӯем: "Мо намедонем." Ман аз пасзаминаи ҳиндуӣ дар як кишваре, ки аксарияти мусулмон дорад, омадаам, бинобар ин ман имконияти дидани ҳар ду тарафро дар ду равиши асосии фаҳмидани Худо - ё, дақиқтар, чӣ гуна Худо кор…бештар хонед
Чаро занони атеистӣ танҳо дар хориҷи ИМА ба назар мерасанд. Пулеро, ки ман "филтри дар кишвар" фаъол мекунам, душвор аст, ки одамон пайдо кунам. Ман бо касе, ки имони манро надорад, дӯстӣ мекунам, албатта, аммо агар ман як рӯз бо касе оила кунам, ман намехоҳам, ки касе бошад, ки дар ҳамон саҳифа…бештар хонед
Ин як баҳсест, ки шояд шумо қаблан шунидаед, ки бидуни Худо, асоси объктивӣ барои муайян кардани дуруст ё нодуруст будан чизе нест. Ба таври умум, дин = концепсияи ахлоқ нест. Гузаштан аз он, ки оё ин метавонад объктивӣ исбот шавад, зеро мо наметавонем таърихро нависем (ё метавонем? Дун дун ДУН!)…бештар хонед
Саволи воқеӣ, зеро ман фикр мекардам, ки касе хеле бештар омода хоҳад буд, ки худро қурбон кунад, агар онҳо воқеан бовар кунанд, ки баъд аз марг барои онҳо ҳаёти аҷибе вуҷуд дорад, дуруст аст? Ё оё фикри марг барои аксари низомиён намеояд, зеро адреналин хеле зиёд аст?(вироиш шуд)
Находа накунедҲаёт неъматест, ки табиат ба замин тавассути мавҷудот бахшида аст. Мо одамон, ки пешрафтатарин ва мураккабтарин шакли ҳаёт ҳастем, асли воқеии ин вуҷудро муайян мекунем. Фалсафаи ҳаёт ин аст, ки пурра зиндагӣ кунем - бо тарсҳои худ рӯ ба рӯ шавем, қабул кунем, ки шикаст ва пирӯзӣ…бештар хонед