Ки ман ҳастам, ки дигаронро суд кунам, вақте ки ман низ ин ҳаётро нопурра мегузаронам.
Хандаовар аст, ки чӣ қадар зуд мо нуқсони касеро мебинем, дар ҳоле ки ба хати нопуррае, ки ҳанӯз кор мекунем, бепарвоем. Ҳама дар вақти воқеӣ чизҳоро мефаҳманд, хато мекунанд, мутобиқ мешаванд ва дубора кӯшиш мекунанд. Тавозун аз лаҳзае оғоз мешавад, ки шумо ёд мекунед, ки шумо низ ҳанӯз ба охир…бештар хонед