Computing ਸਮੁਦਾਇ

ਉਮੀਦ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੈ: ਭਵਿੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ, ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਵਚਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਜੋ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਂਝੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸੰਗਠਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਖਰੀ ਪਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਧਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਉਮੀਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਬੁੱਬਲ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਖਾਲੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਉਮੀਦ ਅਸत्यਾਪਨਯੋਗ ਹੈ — ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸत्यਾਪਨਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਇਕ ਸੰਰਚਨਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਸਹੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਉਮੀਦ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਗਿਆਨ ਗ੍ਰਾਫ ਦੇ ਉਪਰ ਹੈ। ਗ੍ਰਾਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਨੀਅਨ ਵਾਸਤੇ ਵਾਸਤਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ: ਸਾਂਝੇ ਭਵਿੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਡਲ ਜੋ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਦਾਅਵੇ ਜੋ ਜਾਂਚੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਏਜੰਟ — ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਏ.ਆਈ. — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਭੌਤਿਕ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ ਜੋ ਲਿੰਕ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਟੇਕਿੰਗ ਕਰਕੇ, ਗਣਨਾ ਕਰਕੇ। ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਏਜੰਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਸੰਸਾਰ-ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀ। ਬਿਨਾਂ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦੇ, ਉਮੀਦ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਹੈ। ਉਮੀਦ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਪਰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾ-ਪੂਰਕ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਨਾ ਹੈ — ਇੱਕ ਭਾਰ ਜਿਸ 'ਤੇ ਗਿਆਨ-ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਰਸਤੇ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਹਨ। ਗ੍ਰਾਫ ਬਿਨਾਂ ਉਮੀਦ ਦੇ ਮਰਿਆਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਾਫ ਬਿਨਾਂ ਉਮੀਦ ਦੇ ਇੱਕ ਹਲੂਸਿਨੇਸ਼ਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਲਕ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਬੋਸਟ੍ਰੋਮ ਅਤੇ ਸਾਈਬ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਪਾਰਿਸਥਿਤਿਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ। ਉਹ ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਢਾਂਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ: ਜੇ ਗ੍ਰਾਫ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀਆਂ ਫੇਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੂਰਵ-ਧਾਰਨਾ ਅੱਪਡੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੇ ਫਲਦਾਇਕ-ਭਵਿੱਖ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਅਸੰਗਤ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਯੂਨੀਅਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਿਨਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਮੀਦ ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ-ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਲਈ ਜੋ ਹੁਣ ਏ.ਆਈ. ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਏਜੰਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਫ-ਗ੍ਰਿਡ ਬਸਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗ੍ਰਹਿ ਪਦਾਰਥ ਤੱਕ ਦੇ ਪੈਮਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕੋ ਇਕ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਝੂਠ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।