Shadows সম্প্ৰদায়
shadows সম্প্ৰদায়, চেট, আৰু আলোচনা।
45 আত্মা
সকলো
shadows
নতুন মানুহ লগ পাওক
ডাউনল'ড
shadows সম্প্ৰদায়, চেট, আৰু আলোচনা।
45 আত্মা
সকলো
shadows
নতুন মানুহ লগ পাওক
ডাউনল'ড
সম্পৰ্কিত পোষ্টসমূহ
জীৱনত আগতকৈও অধিক নিষ্ঠাৰে লিখি থকাৰ সময়তে মোৰ সৈতে এটা অতি অপ্ৰত্যাশিত ঘটনা ঘটিছে। আগন্তুক ঘটনাবোৰক লৈ মই এনেদৰে আতংকিত হৈ আছোঁ, যেন সেইবোৰৰ ওপৰত মোৰ একো ক’বলগীয়া নাই। আগতে, লেখক হিচাপে মোৰ সকলো আতংকৰ কাৰণ আছিল নিষ্ঠা আৰু ধাৰাবাহিকতাৰ অভাৱ। এইটো তেনেকুৱা একেবাৰেই নহয়। এইটো কাহিনীৰ ভিতৰৰ,…অধিক পঢ়ক
জ্যোতিৰ্বৈজ্ঞানিক ফটোগ্ৰাফী এদিনতে হৈ নাযায়। কিন্তু অঞ্চলটো অন্বেষণ কৰিবলৈ, পৰিকল্পনা কৰিবলৈ আৰু আকাশ আৰু প্ৰকৃতিয়ে মিলিত হোৱা নিখুঁত মুহূৰ্তটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলৈ তিনিদিন লাগে। অক্টোবৰৰ এটা নিশা, ১১:০০ বাজিছে। লেম্বডা অৰিয়নিছ, অৰিয়নৰ বেল্ট, অৰিয়ন নেবুলা, বাৰ্নাৰ্ডছ লুপ আৰু উইচ হেড নেবুলাৰে…অধিক পঢ়ক
অমেচাৰ ফটোগ্ৰাফী
মোৰ এটা একেবাৰে মনোমোহা দুপৰীয়া পাৰ হৈছিল, অৰ্থাৎ মোৰ একেবাৰেই কোনো দায়িত্ব নাছিল আৰু তেনেকৈয়ে থাকিবলৈ মনস্থ কৰিছিলোঁ 🤭✨🧚🏻♀️✨ এখন বৰ পুৰণি পুখুৰীৰ পাৰেদি আনন্দেৰে ঘূৰি ফুৰিছিলোঁ, মাজে মাজে ৰৈ কাঠফুলা, গুজৰি-গুমৰি ফুৰা ড্ৰেগনফ্লাই আৰু আন বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ খবৰ লৈছিলোঁ। তেতিয়াই মই…অধিক পঢ়ক
ছাঁৰ পৰা ওলাই পোনে পোনে ৰানৱেলৈ। তেওঁলোকে কৈছিল মেলিফিচেণ্ট নিৰ্দয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ মনত নপৰিল যে তেওঁ এগৰাকী ফেশ্বন আইকনো।
"সত্যটো চাবলৈ মই তোমাৰ ফালে চাওঁ তুমি নিজৰ জীৱনটো জীয়াই থাকা, ছাঁৰ মাজেৰে আগবাঢ়া ..." বৰ্তমানৰ অনুভৱ 🫠😇❤️
মই একবাৰ কোমল হাতৰ সপোন দেখিছিলোঁ, এটা প্ৰেম যেন সূৰ্যৰ পোহৰ, খোলা ভূমি। বতৰ বেয়া হোৱাৰ কোনো সংকেত, কোনো ফুৰ্তিৰ ভয় নাই, কিন্তু মোৰ মূৰত শান্তি আৰু আৰাম। তেতিয়া মই ছায়িত হৃদয়ৰ কাহিনী পঢ়িছিলোঁ, য'ত আবেগৰ গাঢ় স্রোত খুৱাইছিল। এটা বিপজ্জনক আকৰ্ষণ, এটা ৰোমাঞ্চকৰ ধাৱন, যিয়ে মোৰ হৃদয়ৰ আশা পূৰ্ণৰূপে সলনি…অধিক পঢ়ক
আগন্তুক যাত্ৰাক গঢ় দিয়া ছাঁয়াৰ কোলাজ, উপলব্ধি মাথোঁ আমাৰ মনত থকা কথাবোৰৰ সমষ্টি। পুৱাৰ আগতীয়া কুঁৱলীৰ মাজেৰে পোহৰৰ ৰশ্মি ভেদি যায়, ৰূপালী জিলিকনিৰে উজলি উঠা আৰু মোহিত কৰা ভেঁকুৰ। ইয়াৰ বিশুদ্ধতাৰ তুলনা নাই, ক্ষণিকৰ অনুগ্ৰহে অনন্তকালৰ বাবে শোভা বঢ়ায়। মোৰ নিজৰ কাম, কোনো ফিল্টাৰ নাই।(সম্পাদিত)
এখন দীঘল শীতকালীন দিনৰ পিছত, আপোনাৰ প্ৰিয় আলিঙ্গন সঙ্গীৰ সৈতে স্নিগ্ধ হৈ থকা যেন কিবা নাই। 🖤🐈⬛ দুটা সৰু ছাঁ, তেওঁলোকৰ কম্বলত সুৰক্ষিত, পৰস্পৰে গৰম ৰাখি যেতিয়া পৃথিৱী পুনৰ আৰামদায়ক অনুভৱ কৰে। ❄️
ট্যাটু চামৰিত খোদিত কাহিনী, আনন্দৰ ফুৎকাৰ, চকু যি ঘূৰে, মায়া আৰু বেদনা এক তন্ত্ৰ, স্মৃতি বন্দী, চিৰকালৰ বাবে। প্ৰত্যেক বক্রতা এটা যাত্ৰা, প্ৰতিটো ৰেখা এটা প্ৰতিজ্ঞা, সান্ত্বনাৰ চিহ্ন যি সময়ৰ অনুমতি নিদিয়ে, এটা ফিনিক্স উঠি আহিছে, তীব্ৰ আৰু মুক্ত, শিল্প যি স্পন্দিত, ইতিহাসৰ শ্বাস লয়। …অধিক পঢ়ক
যাতায়াতৰ ভিৰ সাৰ পোৱাৰ আগতে ঘাটৰ মাজেৰে পুৱাৰ নিস্তব্ধ যাত্ৰাৰ তুলনা নাই। ইয়াত ছাঁ আৰু গাঢ় সেউজীয়াৰ সৈতে কমলা ৰঙৰ আভাসবোৰৰ বৈপৰীত্যটো বৰ ভাল লাগিছে।
পোহৰ নুমাই যোৱাৰ আগতে মনত থকা কথাখিনি কোৱা, একোৱেই বাকী নাৰাখিবা। ছাঁবোৰ ৰাতি হৈ পৰে, পোহৰৰ দিশাৰী হৈ দৃঢ়তাৰে থিয় দিয়া। অন্ধ আতংক আৰু দুৰ্দশাৰ এখন দৃশ্যপটত, দৃঢ় সংকল্প আৰু বিশ্বাসেৰে আগবাঢ়ি যোৱা। মূৰ্খামি, অনুকৰণপ্ৰিয়তা আৰু চকু মুদা অৱস্থাৰ ভুল দৃষ্টিভংগী ত্যাগ কৰা। আশা আৰু দুঃসাহসিকতাৰ…অধিক পঢ়ক
বীচ গছৰ এক বিশাল পথৰ দীঘলীয়া ছাঁবোৰ অনুসৰণ কৰি।
মই এক প্যাসিভ চকুৰ পৰা সহ্য কৰিব নোৱাৰো, এজন মানুহ যি খালী দিনবোৰৰ মাজেৰে গতি কৰে। মই এটা আগুনৰ বাবে আকাংক্ষা কৰোঁ, এটা শক্তিশালী ধৰা, এটা কাহিনী যি পুনৰ কোৱা হব লাগে। মোক এটা নিৰ্দিষ্ট শক্তিৰে দাবী কৰা, তোমাৰ পোহৰে ছাঁবোৰক বিতাৰণ কৰা। মোক টানি লৈ যাও, এটা ফুৰ্তিৰ আবেদন, তোমাৰ গভীৰ আকাঙ্ক্ষা হ'বলৈ…অধিক পঢ়ক
ঋতুবোৰ আৰু নৰয় যেতিয়া, কফিৰ পুৱাবোৰ সোনকালেই ম্লান হৈ যায়; স্মৃতিৰ দৰে অনুভূতিবোৰ সহজেই স্পৰ্শ কৰিব পাৰি, সূৰ্য সদায় উদয় হয় আৰু উশাহে এটা হৃদয়ৰ স্পন্দন কঢ়িয়াই আনে, যিয়ে কোনোবাই সাজু হওক বা নহওক, আগবাঢ়ি যোৱাটো বাধ্য কৰে। আন এজনৰ দিনৰ ছাঁৰ মাজত অসম্পূৰ্ণ নৃত্য কৰি কিমান দিন ধৰি ৰৈ আছোঁ?…অধিক পঢ়ক
এখন শুই থকা আকাশৰ শ্বাসৰ তলত, য'ত ভুলি যোৱা ছাঁবোৰ আছে, মাকৰ পৰা কি দেখা নাযায়— চিৰকালৰ ৰহস্যৰ ৰেশম।🕸️🖤🥀
~
মই আৰু মুখোশ পিন্ধিম নে যিয়ে পৃথিৱী মোৰ সৈতে আৰামদায়ক কৰিছিল। মই মোৰ ছায়াৰ মাজত থিয় হব, আৰু তেওঁলোকক দেখিবলৈ দিম কি তেওঁলোকে দেখিব। মোৰ দেৱদূতবোৰে আৰু ফুচফুচাব নালাগে, মোৰ দেৱদূতবোৰে আৰু লুকাব নালাগে। কাৰণ মই নে পবিত্ৰ নে পাপী, কিন্তু সকলো যি মোৰ ভিতৰত জীৱিত। যিসকল জুইক ভালপায় তেওঁলোকে ওচৰলৈ…অধিক পঢ়ক
ম্লান গোধূলিৰ তলত, মোৰ হৃদয়খন এখন পুৰণি খোলা লকেটৰ দৰে: এটা নিৰাময়হীন ৰোমাণ্টিক আত্মা, যি এতিয়াও ছাঁৰ মাজত বিচাৰি ফুৰে। মই এনে এটা প্ৰেমৰ আশা কৰোঁ, যি মোৰ আন্ধাৰ দিশবোৰলৈ ভয় নকৰে, মোৰ সকলো নীৰৱ, অদ্ভুত সৰু সৰু ভূতবোৰক দেখে আৰু ওচৰতে থাকিবলৈ বাছি লয়, আনকি সূৰ্য অস্ত যোৱাৰ পিছত ৰাতি দীঘলীয়া…অধিক পঢ়ক
মই ফটো তোলা আৰু লিখা ভাল পাওঁ। মই এতিয়াও মোৰ ৱেবছাইটটো গঢ়ি তোলাৰ কাম কৰি আছোঁ, লগতে মোৰ প্ৰথমখন কিতাপৰ কামো — যিখন সম্ভৱতঃ মই নিজেই প্ৰকাশ কৰিম। ইয়াক দ্বিভাষিক সংস্কৰণ হিচাপে প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিকল্পনা আছে, সীমিত সংখ্যক কপি ছপা কৰা হ’ব। বাৰু, স্বীকাৰ কৰিছোঁ — আচলতে এইখন মোৰ দ্বিতীয়খন প্ৰকাশিত কিতাপ…অধিক পঢ়ক
জুংবাদী মনোবিজ্ঞানত, ছাঁই আমাৰ সেই দিশবোৰ ধৰি ৰাখে যিবোৰ আমি সম্পূৰ্ণৰূপে স্বীকাৰ নকৰোঁ — আমাৰ ভয়, দুৰ্বলতা, লুকাই থকা আকাংক্ষা, লগতে অনাৱিষ্কৃত সম্ভাৱনাও। ভিডিঅ’ আৰু ফটোবোৰত এই ধাৰণাটোৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ মই সৃষ্টি কৰা এটা শিল্প-স্থাপনাৰ দৃশ্য ধৰা পৰিছে। পোহৰ, ছাঁ আৰু আমি সদায় দেখা নোপোৱা কথাবোৰৰ এক…অধিক পঢ়ক
আটাইতকৈ দীঘল ৰাতিটো নামি অহা নাছিল; ই আঘাত হানিছিল। অ’কহেভেনৰ মহান প্ৰেক্ষাগৃহত ইউলৰ খৰি দপদপাই জ্বলি আছিল, পিঞ্জৰাবদ্ধ তৰাৰ দৰে ফিৰিঙতি ছটিয়াই। কেলেনে এলাৰাৰ কাষত বহি আছিল, তেওঁৰ হাতখন তাইৰ হাতৰ ওপৰত থৈ। বতাহত পোৰা বনৰীয়া গাহৰি, পাইন গছৰ ৰস আৰু মছলাযুক্ত মদৰ গোন্ধ বিয়পি আছিল। এইখন আছিল ঠাণ্ডা…অধিক পঢ়ক
(প্ৰস্তাৱনাটো ইয়াতকৈ দীঘল, মাত্ৰ ইয়াত সীমা আছে) হেলিঅ’চে সূৰ্য্য উঠাৰ আগতেই জগাৰিলে, কোঠাটো অন্ধকাৰত আৱৃত আছিল। তেওঁ বিচনাত অলপ সময় থাকিল, শুনি থাকিল। সাধাৰণতে, এই সময়ত, তেওঁ তেওঁৰ দেউতাৰ চাকি ঘঁহাৰ শব্দ, পানীৰ পাত্ৰলৈ বুটৰ খটখটনি, আৰু তেওঁৰ মাকৰ নরম গুণগুণনি শুনিছিল, যেতিয়া তেওঁ জলপান…অধিক পঢ়ক
বৰষুণৰ সোৱাদ এতিয়া আৰু পানীৰ দৰে নালাগে। ইয়াৰ সোৱাদ তাম আৰু পুৰণি কাঠৰ ধোঁৱাৰ দৰে—এটা ঠাণ্ডা, তিতা বোজা, যি মোৰ কোটৰ ৰন্ধ্ৰবোৰত সোমাই পৰে, যেতিয়ালৈকে মই দুখৰ অতিৰিক্ত দহ পাউণ্ড বোজা কঢ়িয়াই ফুৰা যেন নালাগে। অলপ আগতে মই ক্ষন্তেক ৰৈছিলোঁ, কেৱল ধূসৰ বোকাৰ এটা টুকুৰালৈ চাই ভাবি—সন্মুখলৈ হালি পৰি…অধিক পঢ়ক
মই জনা হ'ব বিচাৰো, কেৱল দেখা নহয়, য'ত মই আছিলো তাৰ কোমল আবৰণৰ পাৰ হৈ। মই যি হাঁহি আনো সেই বাবে নহয়, নহয় কিমান ভালকৈ মই ছাঁ আৰু অন্ধকাৰৰ মাজেৰে ফুটো। মই সংগীত কম হ'লে প্ৰেমিত হ'ব বিচাৰো, যেতিয়া মোৰ শব্দ শেষ হয় আৰু পোহৰ ম্লান হ'ব ধৰিছে, যেতিয়া নোঙৰ ধীৰে আৰু চুপচাপ পৰে, মোৰ স্থিৰতাৰ সৃষ্টি হোৱা…অধিক পঢ়ক
মই তেওঁৰ বাবে ফ্লপি মাছৰ খেলনা লৈছিলোঁ আৰু সিহঁতে বিড়ালৰ ঘাঁটিৰ পেকেটৰ সৈতে আহিছিল যি তেওঁ মুখ ঢুকাই দিলে কাৰণ সি জিজি। এতিয়া পেট্ৰিক দেওলত চাটিছে আৰু ছাঁৰলৈ হিছিং কৰিছে। মাত্ৰ ড্ৰাগলৈ নহয়, শিশু।
আমি আমাৰ সত্যবোৰ ভঙা কাঁচৰ দৰে কঢ়িয়াই ফুৰোঁ। জেপত লুকুৱাই ৰখা চোকা ধাৰবোৰে, কেতিয়াবা সেই ছালখনকে কাটি পেলায়, যাক ৰক্ষা কৰাৰ শপত খাইছিলোঁ। কথাবোৰ জমা হৈ থাকে, দুৱাৰৰ কাষত দ’মাই থোৱা নপঢ়া চিঠিবোৰৰ দৰে, যিখন দুৱাৰত এতিয়া আৰু কোনেও টোকৰ নামাৰে। কিন্তু ভিতৰত, নোকোৱা কথাবোৰৰ এক বিদ্ৰোহ চলি…অধিক পঢ়ক
এয়া কেৱল এটা দুৰ্ঘটনা আছিল, আৰু সেই মুহূৰ্তৰ আঘাত—যাক আমি সম্পৰ্ক বুলি কৈছিলোঁ—বহু বেছি দিনলৈ টিকি থাকিল। ছাইৰেনৰ শব্দ নোহোৱা হ’ল, জীৱনে দিয়া হাড়ভঙাবোৰ ভাল হ’ল, আৰু ধূলি বহি যোৱাৰ পিছত এই স্মৃতিবোৰ কেৱল এনে এটা জীৱনৰ মাজৰ দুৰ্ঘটনা হৈ ৰ’ল, যি ধুমুহাক আশ্ৰয় দিব পৰা নাছিল। তুচ্ছ মানৱীয় আৱেগত…অধিক পঢ়ক
প্ৰেমে এটা কোমল আৰু টাইট চশমা বুনে কঠোৰ আৰু ভারী পোহৰক ছাঁৱা দিবলৈ এটি বাস্তৱৰ সীমা মচি দিয়ে আৰু আমি অনুভৱ কৰা ভঙ্গুৰ বস্তুসমূহৰ ৰক্ষা কৰে কিন্তু যেতিয়া তুমি লেচৰ তলত চাওঁ সত্যে এটা ভিন্ন মুখ উন্মোচন কৰে বদনামবোৰ পৰে, ভ্ৰান্তিবোৰ ভাঙে আৰু এটা চুপচাপ, জ্বলাই থকা বেদনা এৰি যায় তথাপি দৃষ্টি মানে…অধিক পঢ়ক
ৱেইন প্লাজাৰ বিশাল বলৰুমটো ক’লা টাইৰ টাক্সিডো আৰু হাউট ক’তুৰৰ গাউনেৰে ভৰি পৰিছিল। মাৰ্বলৰ মজিয়াত চকু চাট মৰা বগা পোহৰ প্ৰতিফলিত কৰা স্ফটিকৰ ঝাড়বাতিৰ তলত, উচ্চ সমাজৰ লোকসকলে পপ হিট এটাৰ মাইন’ৰ-কী সুৰত বজোৱা ষ্ট্ৰিং কোৱাৰ্টেটৰ সংগতে শ্বেম্পেইনৰ গিলাচ ঠুকুৰাইছিল। সকলোৰে ওপৰত ওলমি আছিল এখন বিশাল…অধিক পঢ়ক
আবিৰ্ভাৱ আবিৰ্ভাৱ হৈছে পৃথিৱীত, পুৰণি আৰু নতুন অন্ধকাৰত এটি পোহৰ, শিশিৰত কুয়াশা শূন্যত এটি চকুতল, ছাঁবোৰ দীঘল পোৱাৰ বাবে এই পোহৰ মোৰ বুকুত, এই পোহৰ মোৰ কুয়াশাত এটি পোহৰ বাঁক খোৱা ছাঁত স্নান কৰে অন্ধকাৰবোৰ আগবঢ়ে অবজ্ঞাৰ বাহিৰে চেষ্টা কৰে আলোকসজ্জা চাপি ধৰিবলৈ সৃষ্টিৰ কাঁচা জুই আবিৰ্ভাৱিত হৈ…অধিক পঢ়ক
পাহৰি যোৱাৰ স্থাপত্য চূড়ান্ত সম্পাদনাৰ ব্যুৰোখন পৃথিৱীৰ একেবাৰে প্ৰান্তত, লাইব্ৰেৰীৰ বিশাল, বহল চূণশিলৰ তাকবোৰ য’ত অন্তহীন সাগৰত মিলি গৈছিল, তাত এক জটিল ঘড়ীৰ দৰে সংগীতৰ বাকচৰ দৰে ওলমি আছিল। সাগৰখন পানীৰে গঠিত নাছিল; বৰং কোৱা নোহোৱা কাহিনীৰ এক ধীৰ, উচ্ছল জোৱাৰ আছিল। ই আছিল এক অন্ধকাৰ, চিকমিকোৱা…অধিক পঢ়ক
সকাল এটা ধূসৰ কোট পৰিধান কৰে, বিশ্বৰ জাগিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে, আৰু ছাঁবোৰ ধীৰে ধীৰে আঁতৰি যায়, হ্ৰদৰ পৃষ্ঠত। এটা নিৰৱ স্পন্দন বাট মাৰে, প্ৰত্যেক পাতা আৰু শুই থকা পাথৰত, এটা নিৰৱ ৰাস্তাৰ ৰিদম, এটা কোমল পৃথিৱী, আমাৰ নিজৰ নহয়। তেতিয়া সোণালী পোহৰ ছিদ্ৰটো ভাঙি উঠে, আৰু আকাশক আম্বাৰ অগ্নিত ৰং কৰে, মাটিক…অধিক পঢ়ক
মোৰ ভিতৰত থকা ঋণৰ সন্ধানত মই মোৰ গভীৰতাৰে খালী হৈ গ'লোঁ, মোৰ আত্মাক ইচ্ছাৰ শূন্যত ঢালিবলৈ। কিন্তু মোৰ হতাশাৰ ছাঁত, মই নীলা জিন্স আৰু ৰক আৰু ৰোল পোৱা, এটা মায়াবী সিৰেন গীত যি কাইলৈৰ সুখ চুৰ কৰিবলৈ। মোৰ সিদ্ধান্তৰ গুণগতত, মই এটা খালীতা পোৱা, এটা শূন্যতা য'ত মোৰ আত্মা এক সময়ত বাস কৰিছিল। নীলা জিন্স,…(সম্পাদিত)অধিক পঢ়ক
কিছু ফিল্টাৰ আৰু ছাঁৰ সৈতে মজা কৰি আছে
মই তেওঁৰ সৈতে নেভাৰলেণ্ডলৈ যাবলৈ সাজু 😆(সম্পাদিত)
এই ছাঁতবোৰ মোৰ দেৱালত এলিয়েনৰ দৰে দেখিবলৈ পোৱা যায়, অলপ ভয়ংকৰ, মই ভাবো মই X-files বেছি চাওঁ 😂😂😂😂.
আমাক অনুসৰণ কৰা আৰু আমাৰ সৈতে থকা একমাত্ৰ বস্তু হৈছে আমাৰ ছাঁ।
2 ভ'ট
মই মোৰ নিজৰ মহান ভ্ৰমণ।