Shadows Community
De shadows-gemeenschap, chats en discussies.
45 ZIELEN
ALLE
shadows
Ontmoet nieuwe mensen
50.000.000+ DOWNLOADS
De shadows-gemeenschap, chats en discussies.
45 ZIELEN
ALLE
shadows
Ontmoet nieuwe mensen
50.000.000+ DOWNLOADS
gewoon wat rommelen met filters en schaduwen
Ik ben klaar om met hem naar Neverland te gaan 😆 (bewerkt)
Deze schaduwen op mijn muur lijken op aliens, een beetje eng, ik denk dat ik te veel X-files kijk 😂😂😂😂.
De enige dingen die ons volgen en bij ons blijven zijn onze schaduwen.
2 stemmen
Ik ben de grote illusie van mezelf
Gerelateerde Berichten
Nu ik meer dan ooit in mijn leven met volle overgave schrijf, is me iets heel onverwachts overkomen. Ik zie op tegen wat er binnenkort gaat gebeuren, alsof ik er helemaal niets over te zeggen heb. Vroeger kwam al mijn schrijversangst voort uit een gebrek aan toewijding en consistentie. Dit is… meer lezen
Astrofotografie ontstaat niet van de ene op de andere dag. Maar het kost drie dagen om de omgeving te verkennen, plannen te maken en te wachten op het perfecte moment waarop de hemel en de natuur elkaar ontmoeten. Het is 23.00 uur op een oktoberavond. Het sterrenbeeld Orion (Orion), bestaande uit… meer lezen
Amateurfotografie
Ik had een volmaakt heerlijke middag, wat wil zeggen dat ik absoluut geen verplichtingen had en dat graag zo wilde houden 🤭✨🧚🏻♀️✨ Ik dartelde langs de oevers van een nogal oude vijver, en stopte af en toe om paddenstoelen te onderzoeken, te roddelen met libellen en me met andere zaken van… meer lezen
Ze stapt uit de schaduwen en recht de catwalk op. Ze zeiden dat Maleficent meedogenloos was, maar vergaten te vermelden dat ze ook een mode-icoon is.
"Ik kijk naar jou om de waarheid te zien Je leeft je leven, je gaat in de schaduw ..." Huidige vibes 🫠😇❤️
Ik droomde ooit van zachte handen, Een liefde als zonovergoten, open landen. Geen hint van storm, geen gefluisterde vrees, Maar vrede en comfort voor mijn geest. Toen las ik verhalen van schaduwachtige harten, Waar de donkere stromen van passie voedden. Een gevaarlijke aantrekkingskracht, een… meer lezen
De collage van schaduwen die de reis voor ons vormgeeft, waarneming is slechts de som van wat er in ons hoofd zit. Lichtstralen die door de vroege ochtendmist priemen, meeldauw die zilver glanst en betovert. Zijn reikwijdte ongeëvenaard door zijn zuiverheid, een moment van gratie dat een… (bewerkt) meer lezen
Na een lange winterdag is er niets beter dan knuffelen met je favoriete knuffelmaatje. 🖤🐈⬛ Twee kleine schaduwen, gewikkeld in hun dekens, houden elkaar warm totdat de wereld weer gezellig aanvoelt. ❄️
Tattoo Ingegraveerde verhalen op de huid, Flonkerende vreugde, harten die draaien, Een wandtapijt van liefde en pijn, Herinneringen gevangen, voor altijd neergelegd. Elke kromming een reis, elke lijn een belofte, Symbolen van troost die de tijd niet toestaat, Een feniks die oprijst,… meer lezen
Niets gaat boven een rustige ochtendrit door de ghats voordat het verkeer ontwaakt. Ik vind het prachtig hoe de schaduwen en diepe groentinten contrasteren met de oranje accenten hier.
Voordat het licht uitgaat, zeg wat je op je hart hebt, laat niets onuitgesproken. Schaduwen worden nacht, blijf standvastig, baken van licht. Een landschap van blinde terreur en ellende, leid met vastberadenheid en overtuiging de weg vooruit. Schud de idioterie, conformiteit en de… meer lezen
De lange schaduwen volgen langs een statige laan met beukenbomen.
Ik kan een passieve blik niet verdragen, Een man die door lege dagen drijft. Ik verlang naar een vuur, een krachtige greep, Een verhaal dat opnieuw verteld moet worden. Beclaim me met een zekere kracht, Verban schaduwen met jouw licht. Trek me naar binnen, een gefluisterd verzoek, Laat jouw diepe… meer lezen
De ochtenden met koffie vervagen snel wanneer de seizoenen niet langer blijven hangen, gewaarwordingen als herinneringen zijn gemakkelijk aan te raken, de zon komt altijd op en de adem brengt het kloppen van één hart met zich mee, dat de voortzetting afdwingt, ongeacht of iemand er klaar voor is,… meer lezen
Onder de adem van een slapende lucht, waar vergeten schaduwen liggen, weven de spinnen wat ogen niet kunnen zien— zijdeachtige geheimen van de eeuwigheid.🕸️🖤🥀
~
Ik zal de gezichten niet langer dragen Die de wereld comfortabel met mij maakten. Ik zal staan tussen mijn schaduwen, En laten zien wat ze willen zien. Mijn demonen hoeven niet langer te fluisteren, Mijn engelen hoeven niet langer te verbergen. Want ik ben noch heilige noch zondaar, Maar alles wat… meer lezen
Onder de zachte schemering is mijn hart als een oud, open medaillon: een ongeneeslijk romantische ziel die nog altijd in de schaduwen zoekt. Ik hoop op een liefde die niet bang is voor mijn donkere kanten, die al mijn stille, vreemde kleine geesten ziet en besluit dichtbij te blijven, zelfs wanneer… meer lezen
Ik hou van fotograferen en schrijven. Ik werk nog steeds aan mijn website en aan mijn eerste boek — dat ik naar alle waarschijnlijkheid in eigen beheer zal uitgeven. Het wordt een tweetalige editie met een beperkte oplage. Nou, ik geef het toe — dit wordt eigenlijk mijn tweede gepubliceerde boek.… meer lezen
In de Jungiaanse psychologie omvat de Schaduw de delen van onszelf die we niet volledig erkennen — onze angsten, kwetsbaarheden, verborgen verlangens, maar ook onontdekt potentieel. De video en foto's leggen een kunstinstallatie vast die ik heb gemaakt, geïnspireerd door dit idee. Een speelse… meer lezen
De Langste Nacht viel niet; ze sloeg toe. In de Grote Zaal van Oakhaven laaiden de joelblokken hoog op en spuwden vonken als opgesloten sterren. Kaelen zat naast Elara, zijn hand op de hare. De lucht rook naar geroosterd everzwijn, dennenhars en gekruide wijn. Het was een nacht om de kou te… meer lezen
(proloog langer dan dit, gewoon limiet hier) Helios werd wakker vóór de zon, de kamer gehuld in duisternis. Hij bleef nog even liggen, luisterend. Gewoonlijk hoorde hij op dit uur het vertrouwde schrapen van zijn vaders wetsteen, zijn laarzen die over de vloer naar het waterbekken liepen, en het… meer lezen
De regen smaakt niet meer naar water. Hij smaakt naar koper en oude houtrook, een koud, nat gewicht dat in de poriën van mijn jas trekt, tot ik tien pond extra ellende met me meesleep. Ik hield daarstraks even stil en staarde naar een plek grijze modder, terwijl ik dacht aan hoe makkelijk het zou… meer lezen
Ik wil bekend zijn, niet slechts gezien, verder dan de zachte maskering van waar ik ben geweest. Niet voor het lachen dat ik in de kamer breng, noch hoe goed ik bloei door de schaduwen en somberheid. Ik wil geliefd zijn wanneer de muziek zachtjes wordt, wanneer ik zonder woorden kom en het licht… meer lezen
Ik heb platte vis speeltjes voor hem gekocht en ze kwamen met kattenkruid zakjes waar hij zijn gezicht in stak omdat hij nieuwsgierig is. Nu likt Patrick de muren en sisst hij naar schaduwen. Zeg gewoon nee tegen drugs, kinderen.
We dragen onze waarheden als gebroken glas. Scherpe randen verborgen in onze zakken, die soms de huid snijden die we zwoeren te beschermen. Woorden stapelen zich op, als ongelezen brieven tegen een deur waar niemand meer op klopt. Maar vanbinnen woedt een storm van onuitgesproken dingen: de… meer lezen
Dit was gewoon een ongeluk en het trauma van dat moment dat we een relatie noemden, duurde veel te lang. De sirenes zijn verdwenen, de breuken die het leven heeft veroorzaakt zijn geheeld en wanneer het stof neerdaalt, waren deze herinneringen slechts een botsing in een leven dat de storm niet kon… meer lezen
Liefde weeft een blinddoek zacht en strak Om het harde en zware licht te schaduwen Het vervaagt de lijn van wat echt is En beschermt de kwetsbare dingen die we voelen Maar als je onder het kant kijkt Ontmaskert de waarheid een ander gezicht De vermommingen vallen, de illusies breken En laten een… meer lezen
De grote balzaal van Wayne Plaza was een zee van smokingjasjes en haute-couturejurken. Onder kristallen kroonluchters die verblindend wit licht over marmeren vloeren weerkaatsten, hieven leden van de high society hun champagneglazen terwijl een strijkkwartet een pophit in mineur speelde. Boven dit… meer lezen
Ontvouwen Ontvouwend naar de wereld, zowel oud als nieuw Een licht in de duisternis, nevels in de dauw Een glimp in de leegte, schaduwen verlangen te vinden Dit licht in mijn borst, dit licht dat van mij is Een licht in de mist Badend in schaduwen die draaien Duisternissen dringen binnen Strevend… meer lezen
De architectuur van het vergeten Het Bureau van de Laatste Redactie hing als een ingewikkeld uurwerk-muziekdoosje in de lucht, helemaal aan de rand van de wereld, waar de grote, uitgestrekte kalkstenen galerijen van de Bibliotheek overgingen in de Eindeloze Zee. De zee bestond niet uit water, maar… meer lezen
De ochtend draagt een grijze jas, Voordat de wereld begint te ontwaken, En schaduwen langzaam wegdrijven, Over het oppervlak van het meer. Een stille puls begint te kloppen, In elk blad en slapende steen, De ritme van een stille straat, Een zachte wereld, niet helemaal de onze. Dan breekt gouden… meer lezen
Op zoek naar de schuld binnenin mij Leegde ik mezelf uit vanuit mijn diepten, Gietend mijn ziel in de leegte van verlangen. Maar in de schaduwen van mijn wanhoop, Ontdekte ik spijkerbroeken en rock and roll, Een verleidelijke sirenenzang om geluk van morgen te stelen. In de echo's van mijn… (bewerkt) meer lezen