Beneath Community

De Blinddoek van de Liefde

Liefde weeft een blinddoek zacht en strak Om het harde en zware licht te schaduwen Het vervaagt de lijn van wat echt is En beschermt de kwetsbare dingen die we voelen Maar als je onder het kant kijkt Ontmaskert de waarheid een ander gezicht De vermommingen vallen, de illusies breken En laten een… meer lezen

Onder de Oppervlakte Spanning 🌊✨

Er is een delicate grens tussen het bij elkaar houden en alles laten stromen. Mijn stuk verkent precies die spanning—waar gestructureerde, precieze kenmerken de onvoorspelbare, vloeibare aard van aquarel ontmoeten. Voor mij fungeert de levendige, opvallende oogmake-up als een kleurmasker, dat de… meer lezen

Opnieuw beginnen, niet vanaf nul

Een account verliezen betekent een plek verliezen waar je werk, gesprekken en ideeën zijn samengekomen. Het herbouwen van die ruimte is vreemd — vooral wanneer het werk zelf nooit is gestopt. Dus, in plaats van mezelf gewoon opnieuw voor te stellen, wil ik iets duidelijk maken over wat ik hier… meer lezen

Een middernachtelijke oceaan

Sommige zielen waren nooit bedoeld om halfhartig geliefd te worden. 🌙 Zij is de middernachtelijke oceaan — mooi, mysterieus en dieper dan de meesten ooit zullen begrijpen. Ze voelt alles intens, houdt van zonder zich in te houden en draagt stormen onder haar stilte. Ze was nooit te veel; ze was… meer lezen

Smaragdgroene Omarming

Wanneer de lente de slapende grond wekt, En het groene leven begint te ontspruiten, Vult mijn hart zich dan met vreugde, En verdrijft elke spoor van twijfel. Het schildert de bladeren aan elke boom, Een kalmerende balsem voor vermoeide ogen, Deze tint die mijn geest bevrijdt, Reflecterend hoop… meer lezen

Enkele gedachten tijdens deze vroege zondagochtendwandeling🖤🥀

Onder de adem van een slapende lucht, waar vergeten schaduwen liggen, weven de spinnen wat ogen niet kunnen zien— zijdeachtige geheimen van de eeuwigheid.🕸️🖤🥀

Wat Binnen Bloeit

Gebogen onder het gewicht van de wereld, draagt hij nog steeds duizend bloemen in zijn borst.

De Laatste Wachter

Zelfs in rust bewaakt Mack degene onder de dekens.

Weg

Bladeren door Elsie N. Brady Hoe stilletjes ze naar beneden vallen En op de grond tot rust komen Om een tapijt te leggen, rijk en zeldzaam, Onder de bomen zonder zorg, Tevreden om te slapen, hun werk goed gedaan, Kleuren glinsterend in de zon. Op andere momenten vliegen ze wild Tot ze bijna de… meer lezen

Songteksten

Veel artiesten krijgen nooit de titel, Te druk bezig met hun leven in overleving. Zoveel talent, zoveel blijft ongezien, Begraven onder het gewicht van basisbehoeften.

In het onbekende

Elke pad heeft een verhaal, maar de paden onder de bomen voelen altijd het meest magisch. Waar leidt deze naartoe?

De ware kleur van de herfst

Verborgen onder de groene bladeren, staat deze prachtige pompoen te genieten van de laatste herfstzon. De perfecte recept van de natuur voor een warme, gezellige soep!

Tabula rasa

Ik had een monster kunnen worden. Gebroken ziel, zoals zoveel mensen voor mij. Ik had een vernietiger van werelden kunnen worden. Ik had mezelf kunnen verdrinken in de geneugten van deze wereld, gezakt onder mijn eigen vernietiging. Maar ik koos ervoor om te creëren. Om ruimtes te creëren. Om… meer lezen

Altijd een werk in uitvoering

Ik heb geleerd dat mijn geest niet altijd de conventionele route volgt. Ik ben nieuwsgierig, introspectief en aangetrokken tot het begrijpen van dingen onder de oppervlakte in plaats van de gemakkelijkste verklaring te accepteren. Soms wordt die nieuwsgierigheid overdenken, en soms breng ik meer… meer lezen

Begraven onder de aarde... en veel te groot om menselijk te zijn.

Je hoeft niet te graven naar de waarheid.

Het is vermoeiend, nietwaar? Scenario's in je hoofd draaien. Tussen elke regel lezen. Proberen stilte, inconsistentie en woorden die niet overeenkomen met daden te ontcijferen. Zich afvragen “zijn ze voor mij... of ben ik gewoon handig?” Je hebt zoveel energie besteed aan het proberen te… meer lezen

Instorten

Jarenlang bouwde ik muren. Steen voor steen, gecementeerd door de verraad van degenen van wie ik ooit hield. Elke keer dat iemand me pijn deed, voegde ik een extra laag toe. Ik bracht het grootste deel van mijn leven door in absolute, onveranderlijke eenzaamheid. En weet je wat? Ik werd er trots… meer lezen

Deel 1

​"Wat gebeurt er onder de oppervlakte tijdens een episode? INOCA wordt gekenmerkt door twee primaire schuldigen: Epicardiale Coronaire Arterie Vasospasmen en Coronaire Microvasculaire Spasmen. Deze aandoening, evenals onbehandelde milde slaapapneu (niet mijn schuld, want mij werd verteld dat ik… meer lezen

🌨️🌂

Door elke regenachtige dag loop je nog steeds alleen onder je paraplu. Door elke koude nacht krul ik me nog steeds alleen op in de kou. Jij bent eenzaam, en ik ben ook eenzaam. We dwalen allebei door deze kleine eenzame wereld. Dus… waarom houden we geen handen vast? Jij hebt geen geliefde, en… meer lezen

Mijn heer weet het💔

Soms voel ik me alsof ik gewoon even kan verdwijnen, misschien zou ik me beter voelen. Gewoon verdwijnen uit deze vertrouwde wereld. Van al het lawaai om me heen. Van de verwachtingen van mensen, hun vragen, hun uitleg en de constante behoefte om mezelf te laten begrijpen. Ik wil ergens ver weg… meer lezen

Purrfessor van Quantum Meowchanics

Elk object dat je aanraakt is voornamelijk lege ruimte, bijeengehouden door krachten die je niet kunt zien. De tafel onder je handen komt nooit echt in contact met je huid; elektromagnetische krachten weerstaan de benadering van atomen. Wat je solide noemt, is een overeenkomst tussen onzichtbare… meer lezen

Een liefdesbrief geschreven door de natuur zelf

Sommige plekken voelen als een liefdesbrief geschreven door de natuur zelf. Vond vandaag deze rustieke bank, verscholen onder een bladerdak van eikenbladeren, uitkijkend over een vredige, gouden open plek. De herfstkleuren beginnen net de varens te schilderen in warme tinten van oranje en… meer lezen

DE TERUGKEER

Ze werd nooit iemand anders. Ze leerde hoe ze naar zichzelf kon terugkeren. Ik was een meisje voordat ik begreep wat het betekende om een meisje te zijn. En op de een of andere manier arriveerden de instructies voordat ik dat deed. Er waren al regels die op me wachtten. Hoe te zitten. Hoe te… meer lezen

Edelachtbare rechter...!

Ik geloof dat u de menselijke natuur goed kent. Tenslotte ziet uw rechtszaal het allemaal. De natuur van een persoon is wat het is, en de rechtbank moet doen wat ze moet doen. Ik respecteer uw wijsheid, en ik vertrouw erop dat u de wet heeft bestudeerd om iedereen eerlijk te beoordelen. Want eer is… meer lezen

Poëzie

De Kathedraal op de Bodem van de Fles Ik dacht vroeger dat de bodem van de fles een spiegel was. Een kleine zwarte kathedraal verzegeld onder de amber, waar mijn ziel voor zichzelf kon knielen en alles kon bekennen wat het levend had begraven. Maar ik zie daar geen reflectie meer. Ik zie… meer lezen

"Roos Gemaakt Van Bloed"

Ze werd geboren als een bloem, maar de wereld plaatste doornen onder haar bloemblaadjes. Ze haatte het rood— totdat iemand naar haar keek alsof ze mooi was. Ze verwarde zijn ogen met liefde, niet wetende dat ze alleen haar reflectie waren. Hij raakte haar doornen aan, bloedde, en ze gaf zichzelf… (bewerkt) meer lezen

Eerste licht

🌄🍃Een vredig moment onder de bladeren.

Gezegend Onder de Wolken 🙏☁️

Waar de luchten sereen worden en de tempel goddelijk staat, voelt elk moment dichter bij de vrede.

Boom

Wanneer ik denk aan vergankelijkheid en wat er achter ons blijft, herinner ik me altijd deze gedachte: Laat het lichaam in de grond een korrel zijn, en laat de ziel in een boom bewegen... in de stilte van zijn ringen. Kijk om je heen. We leven in een wereld waar, zoals een geweven spinnenweb, alle… meer lezen

Worden

“Worden” Door: Daniel Ik ben moe, Maar niet van ademhalen. Niet van ochtenden. Niet van de manier waarop licht nog steeds Zijn weg vindt door kieren Die ik niet wist dat ik had. Ik ben moe van raden Waar de grond zal houden, Van het dragen van kaarten die niet meer kloppen Met de wegen onder mijn… meer lezen

Flonkerend en Gouden Fluister

De heuvels ontbranden in de omhelzing van vuur, Een geschilderde droom op het gezicht van de natuur. Een levendige bloesem, een gouden glans, Reflecterend leven in de stroom van de herfst. Door stille pieken neemt een lied zijn vlucht, Een gefluisterde melodie, zowel zacht als licht. De wind, een… meer lezen

Een Eenzame Wolf's Sneeuwduin (het heeft geen goed einde jongens)

Een eenzame wolf leefde in een uitgestrekt, koud bos. Hij had geen pad om te volgen, geen plek om naartoe te gaan, en niemand aan zijn zijde. Hij dwaalde door de sneeuw, op zoek naar een manier om de lange winter te overleven. Toen alle hoop verloren leek, zag hij een heldere ster die aan de hemel… (bewerkt) meer lezen

Gedicht voor de dag

Ik dacht vroeger dat de bodem van de fles een spiegel was. Een kleine zwarte kathedraal afgesloten onder het amber, waar mijn ziel voor zichzelf kon knielen en alles kon bekennen wat het levend had begraven. Maar ik zie daar geen reflectie meer. Ik zie ruïnes. Een verbrijzelde… meer lezen

Dame van het meer.

"Wil je ademen, kleine maden?" vroeg ze met een heldere, zachte stem. Één oog aanzienlijk groter dan het andere. Armen van verschillende groottes staken uit haar hoofd en ledematen, sommige grepen en reikten, anderen zwaaiden zachtjes en zweefden door de lucht. Haar huid leek op glas met smalle… meer lezen

Wat Overblijft Na de Stilte

Ik ben de rest van iets dat verdwenen is, een vervagende vonk onder de regen De dageraad komt, maar niet de dageraad die ooit wist hoe de pijn te verdoezelen Ik beweeg door gedachten die draaien, als een doolhof dat ik zonder kaart heb gebouwd Ik verlies mezelf bij elk einde, en word weer wakker… (bewerkt) meer lezen

Een onbekend vliegtuig werd onder een veld aangetroffen.

"Roos gemaakt van Bloed"

Ze werd geboren als een bloem, maar de wereld plaatste doornen onder haar bloemblaadjes. Ze haatte het rood— totdat iemand naar haar keek alsof ze mooi was. Ze verwarde zijn ogen met liefde, niet wetende dat ze alleen haar reflectie waren. Hij raakte haar doornen aan, bloedde, en ze gaf zichzelf… meer lezen

Het Gezicht Van De Dood: Orson Krennic fanfiction

Ik had ineens iemand die een heel oud bericht leuk vond, een deel van een fanfiction die ik had geschreven en ik vergat gewoon hoeveel ik er echt van genoot. Star Wars fanfiction over mijn eigen personage die de dochter is van een imperial die van hem werd gesmokkeld, ervan uitgaande dat ze een… meer lezen