Grave Community

Mir hunn nëmmen dëst eenzegt Liewen

Dir musst net leiden fir Ären Wäert fir iergendeen ze beweisen. Dir musst net um Buedem sinn, hallef an Ärer Gruef, fir ze weisen wéi vill Dir engagéiert sidd. Dës Iddi, datt mir eis selwer mussen blesséieren fir virun ze kommen, fir eis Wäert ze weisen, huet esou schrecklech Schued angericht.... read more

Sou vill wéi ech op dech gewart hunn.

E neither de kranke waart op de Moien, Nach de neie dout, d'Gruef. E och de Fändel wënscht sech keng Sënn, Sou vill wéi ech op dech gewart hunn.

Kapitel 50 - De Anker an de Schwelle

Sakura's Hand zögerte iwwer de Waasserbassins, d'warme, feuchte Tuch huet plötzlech esou schwéier wéi Blei gefillt. De alte Titel vun der Zuneigung fir hir Schwëster war géint hir Wëll ausgerutscht, mat engem verwiesselte Knëppel vun Kannerwënsch an déif, roude Resentiment. Trotz all den Joren vum...(geännert) read more

Dir schuldet d'Grav näischt.

Dir schuldet d'Grav näischt. Net Erléisung. Net Symmetrie. Net eng Entschëllegung, déi an Marmor poléiert ass. Dir sidd net eng Schold, déi duerch Verschwannen begéint ka ginn. Liewt, wann et nëmmen ass fir all Stëmm ze widderstoen, déi insistéiert, datt Är Geschicht schonn geschriwwe... read more

Alte Frënn verwelken een no dem aneren, wéi gefallene Blieder am Wand.

D'alter Frënn, déi hien zënter sengem achtzéngten Joer kannte, sinn een no dem aneren gestuerwen; si stoungen an enger Rei fir an d'Gruef ze marschéieren. D'Zäit huet wéi eng Doudslëscht gewierkt, mat alten Begleeder, déi nacheen verwelken, an et blouf nëmmen hien, deen weider do stoung—hëlleflos... read more

Doud vum Doud

Spazéieren Doud, d'lescht Atem halen Zwee kreuzen de Wee, een am Kapp an den aneren virun mir Ech hunn op een gekuckt, gouf vun engem Gefier vun Emotiounen vum aneren getraff Meng Hand hält d'Hoffnungen, déi a Stécker gerappt sinn Ech sinn opgestan mat der gebrochener Been an hunn d'Päis vun mengem... read more