Wszechświaty

Books

books

Jaką fajną książkę ostatniego czytaliście ?

Książka

Czytam, a w międzyczasie myślę, co trzeba na dzisiaj zaplanować i koniecznie zrobić 🫠
Polecicie jakieś książki o radzeniu sobie z przebodźcowaniem i stresem, pracy mózgu itp.?

Poradniki

część Okrutnego Księcia. No ja nie wierzę, JAK ON W OGÓLE MÓGŁ?  Kto czytał? 😎
Rudy dla uwagi. Rudy ma 18 lat i śpi na mojej poduszce razem ze mną. Metryka mu na to pozwala!

Zaczynam trzecią

Ciężko przejść na początku,ale wciąga mocno

Czasem od szefa można dostać super prezent na święta, nie tylko flachę.

Quo vAIdis

Ostatnio zacząłem czytać Hobbita, nie myślałem że tak miło i przyjemnie będzie mi się tą książkę czytało a jednak takie zaskoczenie 314 stron minęło w chwilę

Skończyłem

Opinia na temat książki "Cyberiada" Stanisława Lema. Cześć siedemnasta cyklu lemowskiego.

"Cyberiada" to takie dłuższe i lepsze "Bajki Robotów". Z tym, że ja nie lubię "Bajek Robotów" i to co mnie najbardziej w nich mierziło, do pewnego stopnia dalej się tu znajduje. Morały, fabuły i sedno proste, jak to w bajkach, pisanych dla dzieci, bywa. Ale słownictwo wymaga znajomości olbrzymiego kanonu literatury staropolskiej, elektrotechniki lat 80., oraz podstaw fizyki. Czego od dzieci trudno oczekiwać.

Do tego dochodzi teraz socjoinżynieria, pojęcia ontologiczne, teologiczne, fizyka ciut wyższych rzędów, do tego raczej historia fizyki niż sama fizyka bo część z teorii na których Lem wyraźnie się opierał to teorie chwilowo martwe, psychologii oraz dziedzina nauki, która nie sądzę że jeszcze powstała. Osobiście nazwałbym ją metakosmogonią lub ontologią kosmiurgniczną* - a o co tu chodzi? Otóż Stanisław Lem, postanowił się zmierzyć z konceptem naukowych prawideł tworzenia wszechświatów. No i to przeładowanie wiedzowe właśnie "Cyberiadę" stawia między innymi nad "Bajkami", bo tu już przez samo przeładowanie słownikowe fabuła się pogłębia i staje się bliższa treściom dla dorosłych.

Niestety cały zbiór jest bardzo nierówny, bo mamy bardzo ambitną problematykę poruszaną w opowiadaniach takich jak: "Kobyszczę" , "Altruizyna", "Opowieści Odmrożeńców / Edukacja Cyfrania", czy "O tym jak własna doskonałość Trurla do złego przywiodła", gdzie przedstawiony w poprzednim akapicie koktajl tematyczny działa świetnie - poza piaskowym zgrzytem tych anachronizmów i bajkowej powierzchni, czyta się to rewelacyjnie. Dostajemy bardzo zgrabnie skrojony zestaw tez etycznych rzucających dużo światła na współczesną geopolitykę i historię wielkich ideologii XX wieku. Wnoszą one też naprawdę solidne podwaliny pod wspomnianą metakosmogonię, a szczególnie jej granice i etykę metakosmogoniczną, zahaczając o coś czego zawsze brakowało mi w dyskusjach ateistów i teistów o Bożej moralności (w kontekście jego działalności stwórczej). Dużo zamieszczonych tu bowiem analiz próbuje analizować problemy stworzenia z perspektywy twórcy, jako inżynieria optymalizującego pod pewien problem, a nie obiektów tworzonych**. Jest to intelektualnie bardzo świeże i myślę, że wartościowe podejście - niezależnie, czy chcemy tematykę Stworzenia ugryźć filozoficznie, etycznie, inżyniersko, czy teologicznie.

Ale poza takimi perełkami jest też całe mnóstwo porozwlekanych żartów i przesadnie dosadnych parodii jak "Smoki prawdopodobieństwa", "Jak Trurl i Klapaucjusz demona drugiego rodzaju stworzyli, aby zbójcę Gębona pokonać" czy "O figlach króla Baleryona", oraz dziwnie ujadliwych paszkwili na erotykę czasów "Make love not war" takich jak "O tym jak Trurl kobietron zastosował, królewicza Pantarktyka od mąk miłosnych chcąc zbawić i jak potem do użycia dzieciomiotu doszło". Były to fragmenty przez które przechodziło się z bólem, psuły dynamikę całości i bardzo wybijały z toku przemyśleń.

Z tego powodu nie jestem w stanie książki polecić całościowo, choć to zauważalny upgrade w porównaniu z "Bajkami Robotów". Nie mogę, gdyż to nie jest dobrze zaprojektowany zbiór - poza bohaterami, to są często teksty z zupełnie różnych beczek. Ja nie rozumiem, jak może być to druga najczęściej dawana na listę lektur szkolnych książka Lema***. Czytelnikom początkującym zrobi to kompletny mętlik w głowach i zniechęci do twórczości jednego z największych literatów w historii Polski. Czytelnikom zaangażowanym mogę jedynie dodać otuchy, że warto się przemęczyć dla tych kilku pereł, bo płoną niezwykłym wręcz ogniem dla poszukiwaczy głębszej prawdy o świecie****.

#StanisławLem #Cyberiada #cykllemowski

* - Nie tylko Lem może się bawić w słowotwórstwo, okay? Kosmogonia to rzeczywisty dział kosmologii (część fizyki), który tak w telegraficznym skrócie pyta o to jak powstał nasz wszechświat. Metakosmogonia pytałaby o ogólne zasady powstawania wszechświatów. Analogicznie jak modelowanie i metamodelowanie.

A ontologia kosmiurgiczna, bo ontologia to formalna reprezentacja danej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbiorów pojęć i relacji między nimi w celu zrobienia schematu pojęciowego tej dziedziny, kosmos to jak zwykle wszechświat, urgos to tworzenie czegoś (tak jak metalurgia - tworzenie metali), lekko zniekształcone by kojarzyć się ciut żartobliwie z samym Demiurgiem. To już wersja taka dosyć łamiąca język, ale myślę że dosyć w stylu "Cyberiady" xD

A tak odkładając żarty na bok, żałuję że moje talenta matematyczne nie są wystarczające by obudować tą jeszcze nieistniejącą dziedzinę jakimś aparatem matematycznym. Zdecydowanie należałoby się przyjrzeć jakie są sensowne reguły wyboru tensorów metrycznych i grup symetrii żeby tworzone rzeczywistości były stabilne i umożliwiały złożone procesy. Nie jest to niestety na moją głowę, zarówno teoria grup, jak i topologia i rachunek tensorowy mnie swego czasu pokonały i musiałem im skapitulować. Jeśli jednak ktoś pozbawiony moich mankamentów w tym względzie czyta ten tekst, to gorliwe zachęcam go lub ją do eksploracji konceptu w wolnej chwili.

** - W moim osobistym doświadczeniu, co oczywiście nie musi być prawdą, zwykle wyglądało to tak że teiści ową perspektywę ignorowali bo "niezbadane są wyroki boskie" i jakiekolwiek próby wejścia w głowę Stwórcy wydawały im się czymś świętokradczym i pysznym, a ateiści mieli ją zwyczajnie gdzieś i skupiali się na egocentrycznym ja-ja-ja. Ja chcę, ja nie chcę, a ja to bym. Jeśli Stwórca się ze mną nie zgadza, to jest głupi lub zły, zresztą guzik mnie to obchodzi bo go przecież na pewno nie ma. Podkreślam, nie chce tu nikogo urazić, nie twierdzę też że dotyczy to wszystkich teistów i ateistów, opisuję moje osobiste doświadczenia w rozmowach na podobne tematy. Natomiast bardzo mi miło, że Lem który przecież też do wierzących nie należał, popatrzył na to z innej perspektywy, uwzględniając obiektywne trudności projektowania rzeczywistości i różnice perspektyw tworzącego i tworzonych.

*** - Tak było przynajmniej za moich czasów, mam nadzieję że ktoś mnie poprawi że to już się zmieniło. Ale za moich czasów były "Bajki robotów" i "Cyberiada" dla śmiertelnych czytających listę podstawową, oraz "Solaris" i "Opowieści o Pilocie Pirxie" na liście poszerzonej którą czytali tylko ludzie na rozszerzonym polskim i tacy wariaci jak ja. Słyszałem pogłoski, że ktoś miał "Wizję Lokalną", "Katar" i "Dzienniki Gwiazdowe", ale sam nie uświadczyłem w trakcie mojej bytności w brrr państwowym systemie edukacji.

**** - Jeśli jesteście bardzo niecierpliwi, ale ich głodni, w moim konkretnym wydaniu większe ich zagęszczenie znajduje się bliżej końca zbioru. Nie jest to reguła ogólna, bo opowiadania tego zbioru różnie tasowano w różnych wydaniach, ale w tej konkretnej wersji większość osiadła sobie bliżej końca. Zróbcie z tą informacją, co uznacie za słuszne.

Opinia na temat książki "Cyberiada" Stanisława Lema

Korzystacie z miastowych budek z książkami?
Faktycznie pożyczacie/oddajecie lub oddajecie swoje dalej?
Jeśli tak to czy coś więcej niż książki o Bogu lub szkolne?
🌻

Powiem tak napisałem 1tom mojej książki i chcial bym go puścić w świat a tak naprawdę szukam osoby która z tej fabuły zrobiła by 20 odcinków anime naprawdę warto bo po przeczytaniu tego 100raz stwoerdzilem ze jest dobre pisać priv.

Własną powieść

Porozmawiajmy o tej lekturze

Staram się ogarnąć co najmniej po części w dzień, lecz z pracą bywa różnie, więc czytam więcej niż 2 miesiące. Ale tego warta)

Co czytamy Panie/Panowie?

Lubimy myśleć, że w 1945 roku zakończyła się ostatni wielki konflikt zbrojny. Chcemy wierzyć, że podobna tragedia nigdy się nie powtórzy. Ale wojny wybuchają cały czas. I wbrew obiegowej opinii cały czas się zmieniają.

1950. Pięć lat po zakończeniu konfliktu, który pochłonął życie 60 milionów ludzi, wojska północnokoreańskie, wzorując się na niemieckim blitzkriegu, wkraczają do Korei Południowej.
1967. Izrael przypuszcza atak wyprzedzający na siły Egiptu, walki dobiegają końca po sześciu dniach. Sześć lat później Egipcjanie i Syryjczycy kontratakują, rozpoczynając wojnę Jom Kippur.
1979. Atak ZSRR na Afganistan dowodzi słabości imperium, a po dziesięciu latach Sowieci po raz pierwszy będą zmuszeni do wycofania się z okupowanego kraju.
2001. W odpowiedzi na atak terrorystyczny z 11 września Stany Zjednoczone wkraczają do Afganistanu. Amerykańscy żołnierze opuszczą ten kraj dopiero w 2021 roku.
2022. Inwazja Rosji na Ukrainę. Natarcie wojsk Putina przypomina sceny z II wojny światowej. Straty po stronie rosyjskiej błyskawicznie przekraczają te z Afganistanu.

Andrew Roberts, brytyjski historyk, i generał David Petraeus, były dyrektor CIA oraz głównodowodzący sił koalicyjnych w Iraku, zgłębiają te oraz inne konflikty, do których doszło po 1945 roku. Przyglądają się ewolucji sztuki wojennej, oceniają cele strategiczne oraz kolejne – często błędne – decyzje cywilnych i wojskowych dowódców.

Wszystko po to, by przewidzieć przyszłość i przekazać nam narzędzia, dzięki którym nauczymy się poruszać bezpiecznie po coraz mniej bezpiecznym świecie.

Konflikt

Książki pod sufit

Pies i człowiek

Trylogia Witkacego skończona! Aż nie wiem za co się brać tym razem 😅

Są gdzieś tu fani Jadowskiej?😁

Tym razem pokusiłem się o książkę którą mam nadzieję że da mi moment zapalny by w końcu dążyć do zmian, mam nadzieję że dowiem się jak postępować by były efekty, jakie strategie przyjąć i co najważniejsze wcielić je w życie.

Zaczynamy kolejną przygodę

Janis

Czyta ktoś klasykę? Sięgacie po książki z dzieciństwa? U mnie listopad, grudzień to właśnie takie miesiące, gdy najczęściej odkurzam sobie tomy Ani i Austen.

Przytulny wieczór z książkami

Nad jaką książką pracujecie?

Przeglądam te wszystkie posty i widzę tylko poważne książki. Czy tu są sami fanatycy ciężkiej literatury? Kto czytał ostatnio książkę dla fabuły, a nie treści? Ewentualnie jakaś szmirę do której normalnie by się nie przyznał...?

Poważne książki...

powiedział

Jakie książki was zainspirowały?

Untitled

Szukam ludzi kochających książki fantastyczne i nie tylko

Ile z nas kocha fantastykę?

Macie książki, które czytacie w danej porze roku, które ewidentnie trzeba czytać np. Jesienią? Podzielcie się swoimi porami książkowymi 🍂

Pory książkowe

Mistrz i Małgorzata

Katastrofa kosmiczna i Sumerowie

Tj. kupioną, lub otrzymaną w prezencie.

Co robisz z książką po jej przeczytaniu?

Jako leśnik i poniekąd strażak, nie mogłam sobie odmówić zakupu reportażu o największym po II Wojnie Świetowej pożarze w Polsce. 🔥 Życzcie mi udanej lektury.

Ogień wyszedł z lasu

Stefan Król

To prozaiczne, ale spotkałem kobietę...dziewczynę. Była zjawiskowo piękna.
Jechałem tramwajem i na przystanku, stała ona. Cała jej twarz i postawa, pomimo niezaprzeczalnej urody, zdradzała smutek. Jej oczy walczyły ze łzami, a twarz z melancholią.
Wsiadła i usiadła tuż obok drzwi, naprzeciw mnie.
Ubrana była kobieco, ale nie to przykuło moją uwagę. Włosy miała związane w luźny kok. Rażącym niedopowiedzeniem by było, gdybym powiedział, że jej włosy były rude, lub miały kolor miedzi. Ich kolor przywodził na myśl kolory liści drzew, oddychającej pełną piersią jesieni. 
Czegoś słuchała, gdyż na głowie miała słuchawki. Nie wiem, czy to czego słuchała Ją tak poruszyło, czy zdarzenie, które miało miejsce kilka chwil wcześniej, tuż przed tym, gdy Ją zobaczyłem.
Pomimo smutku, bił od Niej blask, który trudno opisać zasobem słów znanym ludzkości, ale dla zwykłego mężczyzny - jak ja - był oślepiający i magnetyczny zarazem. 
Nie mogłem oderwać od niej wzroku. 
Poczułem się głupio, jakbym naruszał jej strefę komfortu, mimo że z pewnością tego nie zauważyła. 
To bylo irracjonalne. 
Poczułem, że muszę zapytać, co ją trapi i przynajmniej spróbować wywołać uśmiech na Jej delikatnej twarzy. 
Nagle, zdałem sobie sprawę, że zostało mi do wyjścia półtora przystanku. Od wyjścia z tramwaju, dzieliły mnie trzy minuty... A od Niej kilka kroków.
Wstałem z siedzenia i ruszyłem w Jej stronę. Na chwilę przystanąłem przed zamkniętymi drzwiami i ostatnimi siłami, targany namiastką ulatującej kilkusekundowej odwagi, zwróciłem się w jej stronę i nachylając się, zapytałem - "Czy dobrze się Pani czuje? Czy stało się coś i czy mógłbym jakoś pomóc?"
W odpowiedzi, zdjęła słuchawki, podniosła głowę i spojrzała na mnie tymi zamyślonymi, rozświetlonymi przez łzy, brązowymi oczami. 
Nie jestem wierzący, ale w tamtym momencie, przez ułamek sekundy uwierzyłem. Bo niemożliwe, by coś tak doskonałego, miało być jedynie dziełem przypadku - Boże, jakie ona miała oczy!
Utopiłem się w nich.
Podniosły się kąciki jej pełnych, aksamitnych ust, z których usłyszałem - "Nie, wszystko w porządku. Dziękuję."
I uwierzyłem Jej, bo być może w tamtym momencie, przez chwilę, tak zaczęło być.
Ale by ta chwila trwała, chciałem ją dodatkowo umocnić, umocować w czasie.
Powiedzialem do Niej - "Być może to niewiele, ale jeśli choć trochę poprawi to Pani nastrój, powiem jedynie, że jest Pani bardzo piękna".
Tyle myśli, a ja błazen, bęcwał, wydukałem, wyrzuciłem z siebie jedyne, prostackie wręcz - "bardzo piękna"!
I znów spojrzała na mnie tymi niewypowiedzianie cudownymi oczyma, już z delikatnym uśmiechem i wdzięcznością? Rozpromieniła się. 
By nie tracić chwili czasu, pomyślałem, by powiedzieć - "Byłbym głupcem, gdybym nie zapytał, czy umówiłaby się Pani ze mną na kawę, gorącą czekoladę, bądź najzwyklejszy spacer, który w Pani towarzystwie i z moją małą pomocą, mógłby się okazać niezwykły, i być może nietuzinkowy".
Drzwi się otworzyły, okazałem się głupcem i...
Obudziłem się.

Prozaiczność

Czytalibyście książkę o historii osób transpłciowych?

Hipotezy o rasie przed obecną ludzkością, systemach tuneli łączących kontynenty, Obcych, społecznościach żyjących pod ziemią. Następna książka w kolejce o Planecie X 🤓👽☄

Kończę czytać

Rozpoczynam przygodę z Shantaram

Nadrabiam zaległości. A co u Was jest czytane?

Jesienna słota z książką

Czyli wojny nuklearne starożytności i napromieniowane szkielety.

Teraz czytam

kimkolwiek jesteś.

Czas na dłuższą przerwę 


Complete Earth Chronicles

Ars Goetia

Sun of Knowledge 

Tibetan Book of the Dead

MATHEMAGIC THROUGH THE EYES OF VEDAS 

Vedas

Mahabharata

The Secret Teachings of All Ages

Key of Solomon the King

The Magical Books of Solomon

Pradawna tajemnica Kwiatu Życia

Pradawna tajemnica Kwiatu Życia.

Wędrówka dusz

Wspomnienia z wędrówki dusz

The Testament of Solomon

Kabbalistic Bible

Zohar

Kabbalistic Visions

The Books of Enoch

Moje ostatnie zamówienie 🪴☕😊

Ja jestem w takcie czytania wywiadów z bliskimi samobójców i zaczynam czeską powieść "Macocha". Ta pierwsza to mega ważna publikacja. Ważna ogólnie (świadomość jak rozmawiać z takimi osobami jest opalanie niska), ale także dla mnie osobiście. Poza tym lubię książki z czarnym humorem, groteską, dlatego książka Hulovej. No i uwielbiam książki w małych formatach :) A Wy?

Co teraz czytacie?

Gdybyś mógł/a zobaczyć każdą możliwą wersję swojego życia i odkryć, że wszystkie twoje rozczarowania opierały się na fałszywych założeniach – że ścieżki, których nie wybrałaś/eś, przyniosłyby inne problemy, a nie rozwiązania – czy poznanie tejże prawdy uwolniłoby cię, czy też uwięziłoby w nowym  paraliżu, w którym żaden wybór nie wydawałby się już sensowny?

Biblioteka o północy

Społeczność Boo do spotkania innych entuzjastów Books.

Społeczność Books

Książka

Poradniki

Zaczynam trzecią

Ciężko przejść na początku,ale wciąga mocno

Quo vAIdis

Skończyłem

She's in a timeout about books again

Relax in a cafe and read books! 😎❤️

Polecam elegancki przybytek

Hello seekers